1 Δεκεμβρίου 2016

Η Ιερά Συμμαχία της εποχής μας.


Αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας είναι, πράγματι, εκπληκτικό. Μιλώντας με βάση μια παραδεδομένη διάκριση, η Ιερά Συμμαχία της εποχής μας προβάλλεται ως καλή και προοδευτική και οι λαοί και τα έθνη ως κακά και συντηρητικά.

Η Ιερά Συμμαχία των ημερών μας διατηρεί τον ολιγαρχικό της χαρακτήρα και την top-down φορά νομιμότητας και νομιμοποίησης, έχοντας όμως υποκαταστήσει την παλαιά θεϊστική θρησκευτικότητα με την ριζοσπαστική κοσμική θρησκευτικότητα (secular religiosity) των ανθρώπινων δικαιωμάτων (τα οποία είναι «ιερά» όπως και η συμμαχία) και διάφορων γιουνιβερσαλιστικών ιδεωδών [*]. Μέσω της δικαιωματοκρατίας αντιστρέφεται η φορά και από bottom-up (λαϊκή κυριαρχία, η οποία αποτελεί θεμέλιο του πολιτεύματος) μετατρέπεται σε top-down (π.χ ευρωπαϊκές αξίες). Έτσι αναιρείται η λαϊκή, εθνική ή δημοκρατική κυριαρχία ως θεμέλιο του πολιτεύματος, εξ ου και τα δημοψηφίσματα ή οι εκλογές δεν διαδραματίζουν ιδιαίτερο ρόλο. Η Ιερά Συμμαχία της εποχής μας είναι υπερ/μετα-εθνική, προοδευτικά ελιτίστικη, δικαιωματοκρατική και ολιγαρχική και επιδιώκει να αποσπάσει την απόλυτη πολιτική ισχύ (την κυριαρχία) από τα κοινοβούλια και να αντιστρέψει τη φορά νομιμότητας και νομιμοποίησης (bottom-up: λαός, έθνος, δημοκρατία σε top-down: κοσμικός θεος-ανθρωπίνα δικαιώματα) σε μια προσπάθεια αναίρεσης της Γαλλικής και Αμερικανικής Επανάστασης ως κατοχύρωσης της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας μέσω ενός ρωμαλέου μαζικού εθνικού δημοκρατικού κινήματος και του εθνικού και δημοκρατικά κυρίαρχου κράτους.

Οι Μέττερνιχ της εποχής μας είναι καλοί, προοδευτικοί, ελιτιστές και αντιμάχονται τους λαούς και τα έθνη στο όνομα μιας ριζοσπαστικής κοσμικής θρησκείας.

Σε όλους αυτούς θα πρέπει να θυμίσουμε ποιός είναι κυρίαρχος. Σε περίπτωση που το ξεχάσαν ή τους διέφυγε:

Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους.


Σημείωση

[*] Όπως ορθά έχει παρατηρήσει ο Stephen Hopgood (The Endtimes of Human Rights): ''universal humanist norms inspired a sense of secular religiosity among the new middle classes of a rapidly modernizing Europe. Human rights were the product of a particular worldview (Western European and Christian) and specific historical moments (humanitarianism in the nineteenth century, the aftermath of the Holocaust)''. Σαφώς και αυτή η μορφή κοσμικής θρησκευτικότητας διαθέτει και το δικό της ιερατείο. Σαφώς, τέλος, είναι κρίμα που μια τόσο -φαινομενικά- ευγενής ιδέα στρατεύεται σε τέτοιους σκοπούς.

Καθόλου περίεργο, λοιπόν, που οι κατά τόπους «αριστερές και δεξιές» έχουν μπλέξει τα μπούτια τους. Και για να χρησιμοποιήσω ως μέσο τη μαζική κουλτούρα και τα βιντεοπαιχνίδια. Με βάση όλα τα προηγούμενα, στο βίντεο που ακολουθεί, ποιος είναι καλός και ποιος κακός; Ποιος είναι φίλος και ποιος εχθρός;



When the government violates the people's rights, insurrection is (for the people and for each portion of the people) the most sacred of the rights and the most indispensible of duties.

Gilbert du Motier de La Fayette


.~`~.
Για περαιτέρω ιχνηλάτηση και πληρέστερη προοπτική