10 Δεκεμβρίου 2016

10 Δεκεμβρίου 2016.

I
Χαμογελώ. Μαθαίνω ότι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πλέον χρησιμοποιεί τα στοιχεία και την επιχειρηματολογία που χρησιμοποιώ εγώ (και την οποία δεν είδα να χρησιμοποιεί κανείς άλλος στην πολυ-αγαπημένη μας χώρα, και για την οποία έχω αμφισβητηθεί μάλιστα κατά καιρούς), προκειμένου όμως να προειδοποιήσει ή/και να απειλήσει εθνικά κράτη και να νομιμοποιήσει την ύπαρξη της Ε.Ε.

Όποιος και όποια διαβάζει αρκετό χρονικό διάστημα, γνωρίζει πως συμφωνώ ως προς τα στοιχεία και τον τρόπο που προσεγγίζει την κατάσταση ο κ. Πρόεδρος (οικονομία, ποσοστά επί του παγκόσμιου Α.Ε.Π, δημογραφική βαρύτητα κ.λπ), μόνο που κάνουμε εκ διαμέτρου αντίθετη χρήση και ερμηνεία των στοιχείων και οι επιχειρηματολογίες μας οδηγούν σε αντίθετες κατευθύνσεις.

Σημείωση
Λες και το έγραψα ή το είπα εγώ:
είμαστε ένα σημαντικό μέρος της παγκόσμιας οικονομίας, το 25% του ΑΕΠ. Σε δέκα χρόνια, το ποσοστό αυτό θα είναι 15%. Σε 20 χρόνια κανένα μέλος της ΕΕ μόνο του δεν θα είναι μέλος της G7... Από δημογραφική πλευρά, δεν είμαστε πλήρως υπό εξαφάνιση, αλλά χάνουμε βάρος δημογραφικά. Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Ευρωπαίοι αποτελούσαν το 20% της ανθρωπότητας, τώρα το 5-6-7% και στα τέλη του 21ου αιώνα, το 4% των 10 δισεκατομμυρίων κατοίκων

Εντάξει, δεν συμφωνώ ολοκληρωτικά. Π.χ, λόγω της διεθνολογικής ματιάς μου εγώ χρησιμοποιώ ppp και όχι nominal για συγκεκριμένες μετρήσεις (όπως και το Δ.Ν.Τ: ο επίσημος δείκτης για ποσοστά επί του παγκόσμιου Α.Ε.Π είναι σε ppp, όχι σε nominal). Δεν χρειάζεται να τονίσουμε φυσικά πως η Ε.Ε αποτελείται από πολλά εθνικά κράτη και νομίσματα άρα η αναφορά περί περί ποσοστού επί του παγκόσμιου Α.Ε.Π και η σύγκριση οικονομικών μεγεθών με Η.Π.Α ή/και Κίνα είναι παραπλανητική. Επίσης ο πληθυσμος στην Ευρώπη άγγιξε ή/και ξεπέρασε το 25% επί του παγκόσμιου πληθυσμού κατά τον μεσοπόλεμο. Από εδώ και στο εξής, δεν θα χρειάζεται κάθε φορά να κάνω ολόκληρη ανάλυση για τη χρήση δημογραφικών μεγεθών (τα οποία οι οικονομιστές και οι κοινωνιολογιστές είχαν εξαφανίσει μεχρι πρόσφατα, και για τα οποία με ρωτούν συνεχώς «μα τι ρόλο παίζουν»;). Παραπομπές σε αναρτήσεις που έχω εξετάσει την πορεία περιοχών και κρατών κατά αυτόν τον τρόπο σε επόμενο σημείωμα.


II
Ο κ. Γιούνγκερ με την επιχειρηματολογία του επιβεβαιώνει πως τα ευρωπαϊκά κράτη (και γενικότερα η «Ευρώπη») βρίσκονται σε πορεία παρακμής και αποδυνάμωσης, πως χάνουν σε παγκόσμια ισχύ και βαρυτητα (οικονομική, δημογραφική, στρατηγική κ.λπ) και για τον λόγο αυτό χρειάζονται την Ε.Ε (προκειμένου να μην εκλείψει η πολιτική τους βαρύτητα σε παγκόσμιο επίπεδο). Κατά αυτόν τον τρόπο παραδέχεται πως η Ε.Ε αποτελεί μέσο αντιμετώπισης αυτής της αποδυνάμωσης (όπως έχω τονίσει) και όχι παράγωγο ή φυσικό επακόλουθο της «Παγκοσμιοποίησης» (ντετερμινιστικά).