18 Ιουνίου 2016

18 Ιουν 2016.

I
Η πόλωση που επικρατεί στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου και το γεγονός ότι οι Βρετανοί έχουν διαιρεθεί για την Ε.Ε (όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες εθνικές κοινωνίες για Ε.Ε και Ευρωζώνη), αποτελεί δείγμα της αποτυχίας της Ε.Ένωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται πως αποσκοπούσε να ενώσει κοινωνίες μεταξύ τους και όχι να τις πολώσει ή να τις αποσταθεροποιήσει και να τις διαιρέσει εσωτερικά. Να αποτελέσει παράγοντα συνοχής και όχι διαίρεσης.


II
Οι Γάλλοι αρνούνται να «μεταρρυθμιστούν» (είναι και παραδοσιακά σοβινιστές), ενώ οι Βρετανοί αρνούνται να «εξευρωπαϊστούν» (φλεγματικοί). Οι Ρώσοι είναι έτσι (Τάταροι, under the skin), οι Πολωνοί και οι Όύγγροι είναι γιουβέτσι (δυτικοί Σλάβοι και Ούννοι, τι μπορεί να περιμένει κανείς;). Οι Ιταλοι είναι εθνολαϊκιστές και κρυπτοφασίστές και οι Ολλανδοί απόγονοι συνεργατών ναζί - ενώ οι Αυστριακοί είναι ναζί, σκέτο. Σλοβάκοι, Τσέχοι και λοιποί, πρώην αυταρχικοί σοσιαλιστικοί και στενόμυαλοι συντηρητικοί (πάρτε επιτέλους για παράδειγμα την ανοιχτόμυαλη Βαλτική!). Οι Σέρβοι είναι δυνάστες παραδοσιακοί, ενώ Βούλγαροι, Ρουμάνοι και λοιποί, είχαν βαλκανικές επιπλοκές κατά την ευρω-ευγονική (επιχείρηση αλλαγής-μεταρρύθμισης-εκσυγχρονισμού εγκεφάλου). Και επειδή γενικότερα όλοι κάτι μεμπτό έχουν, Δανοί, Κροάτες και Έλληνες, Ισπανοί, Φινλανδοί και όλοι οι υπόλοιποι μαζί (ο ένας βρωμάει και ο άλλος μυρίζει), καθώς είναι ένοχοι και αμαρτωλοί, και επειδή τα έθνη και οι λαοί χρειάζονται ψυχανάλυση και προπαγάνδα μαζική, προκειμένου να τιθασεύονται και να υπακούν στην «λογική», καλό θα ήταν να καταργήσουμε τις εκλογές, να αντικατασταθεί η «δημοκρατία» (αυτοκυβέρνηση, λογοδοσία, κυριαρχία κ.λπ) από την «δικαιωματοκρατία», και εάν όλα τα προηγούμενα δεν έχουν αποτέλεσμα, να αντικαταστήσουμε τμηματικά κοινωνίες, λαούς και έθνη, προκειμένου, επιτέλους, οι μικροί αυτοί άνθρωποι, να κατανοήσουν και να αποδεκτούν το προφανές: πως μονάχα η Μία Αγία Καθολική και Πανανθρώπινη Κοσμική Εκκλησία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι Αγνή και Αγαθή. Στύλος και Εδραίωμα της Αληθείας. Αγιο και Άμωμο καθίδρυμα Σωτηρίας. Η Μία, Μοναδική και Αληθής Οδός για την κοσμική και επίγεια πραγμάτωση της Κοινωνίας των Ανθρώπων και της Civitas Maxima.


III
Έχει πολύ πλάκα η όλη φάση. «Ψευδαισθήσεις», έχουν μόνον όσοι Βρετανοί επιθυμούν Brexit, όχι οι Βρετανοί που επιθυμούν Bremain (επίσης, μόνον η «εθνική κυριαρχία» γράφεται εντός εισαγωγικών [«»], σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Κυριαρχία).

Εγώ θα έλεγα πως τις περισσότερες ψευδαισθήσεις έχουν οι πάσης φύσεως ευρωγερμανίζοντες και ευρωπαϊζοντες: είτε όσοι νομίζουν πως θα οδηγηθούν αυτόματα προς την κατεύθυνση μιας ''ever-closer union'', από την μια μεριά, είτε όσοι το παίζουν «σκληροί» ή θυμήθηκαν τον Ντε Γκώλ, από την άλλη. Οι ευρωγαλλίζοντες, των οποίων έχουν πάρει φωτιά τα οπίσθια μπροστά στο ενδεχόμενο αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πιο προσγειωμένοι είναι από κάτι ευρωγερμανίζοντες που πιστεύουν σε ιδέες του τύπου ''Gott strafe England'' (Είθε ο Θεός να τιμωρήσει την Αγγλία) και που, μαζί με τους προηγούμενους, ξαφνικά, θυμήθηκαν τον Ντε Γκώλ (ο οποίος εάν ζούσε, θα τους είχε στείλει όλους στα σπίτια τους). Ο μύθος πως επιτέλους τώρα που έφυγε το «βαρίδι» θα... όπως έχω ξαναγράψει, θα καταρριφθεί.

Και μην υπερεκτιμάτε τις απειλές και τις παρόλες του κ. Schäuble. Πως είναι δυνατόν η Πολωνία και η Ιρλανδία να συμφωνήσουν με «οικονομικούς αποκλεισμούς»; Και πως είναι δυνατόν οι χώρες που βρίσκονται εντός Ε.Ε, αλλά εκτός Ευρωζώνης, να μην παλέψουν με νύχια και με δόντια προκειμένου να διατηρήσουν την δυνατότητα αποχώρησης τους; Και, τέλος, πόσες χώρες μέλη της Ε.Ε και της Ευρωζώνης θα επιθυμούσαν να έχουν αρνητική στάση, και προς την Ρωσία και προς το Ηνωμένο Βασίλειο, ταυτόχρονα;

Ο κ. Schäuble ''καλός'' είναι, για τα «οικονομικά». Ας αφήσει τα υπόλοιπα.

Και γιατί άραγε νοιάζει ορισμένους και ανησυχούν τόσο πολύ για το τι θα πάθει το Ηνωμένο Βασίλειο; Πολίτες του είναι; Ας αφήσουν τους πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου να ανησυχούν. Και να αποφασίσουν.

Σημείωση
[-] Αναφέρομαι σε ευρωγερμανίζοντες και ευρωπαϊζοντες. Όχι σε γερμανοκεντρικούς.