16 Μαρτίου 2016

Σχολιασμοί σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις. Γραφεία τύπου και τοπικά παραρτήματα υπερεθνικών δρώντων, μεταναστευτικό-προσφυγικό και ενταξιακές πορείες π.Γ.Δ.Μ και Τουρκίας στους ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς θεσμούς.

I
Η Υπάτη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους πρόσφυγες, η Διεθνής Αμνηστία και διάφοροι διεθνείς οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαθέτουν γραφειοκρατίες, πόρους και μηχανισμούς μέσω των οποίων μπορούν να δημοσιοποιήσουν τις θέσεις τους και να περάσουν το μήνυμα τους, δίχως τη βοήθεια του Συ.Ριζ.Α, ο οποίος έχει μεταβληθεί σε παράρτημα διεθνών και υπερεθνικών παραγόντων, οργανισμών και δρώντων. Ο Συ.Ριζ.Α εκλέχθηκε από τους Έλληνες πολίτες (στους οποίους λογοδοτεί) για να κυβερνήσει ένα κράτος το οποίο ονομάζεται «Ελληνική Δημοκρατία» και όχι για να αποτελέσει γραφείο τύπου, τοπικό παράρτημα και πελάτη διεθνών και υπερεθνικών δρώντων.

Την επόμενη φορά ας απευθυνθούν στην ανθρωπότητα, στις ευρωπαϊκές αξίες και στη γραφειοκρατία της Ύπατης Αρμοστείας (η οποία πριν λίγους μήνες χάιδευε την Αυστρία) για να τους ψηφίσει. Οι χρήσιμοι ηλίθιοι που γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως και «φενακίζουν» συνειδήσεις προκειμένου να αποκρύψουν σχέσεις ισχύος, μαζί με την ανεπάρκεια και τη γύμνια τους. Αυτά σε ότι αφορά τον κάθετο άξονα που αφορά τη σχέση ανάμεσα σε υπερεθνικό, εθνικό και υποεθνικό επίπεδο.

Σημείωση

Ούτε αποτελεί ο Συ.Ριζ.Α κάποιον «αυθεντικό» εκπρόσωπο της Ε.Ε, των αρχών της και του διεθνούς δικαίου. Υπάρχουν θεσμικοί εκφραστές και η στάση τους καθορίζεται από διακρατικούς συσχετισμούς δύναμης. Και τέλοσπάντων προσπαθώ να καταλάβω γιατί δεν αποτελεί χυδαιότητα και υποκρισία να κρύβονται πίσω από συνθηματολογίες, αοριστολογίες και συναισθηματικές εικόνες, οι ευρω-τουρκικές σχέσεις, η υποκρισία της Γερμανίας σε σχέση με την Αυστρία και τη Σουηδία, η ένοχη σιωπή και στάση της Γαλλίας σε σχέση με το γκρουπ Βίζενγκραντ και η απομόνωση της χώρας και η μετατροπή της σε... (βάλτε ότι θέλετε, κουράστηκα να περιγράφω). Τέλος, γιατί δεν αποτελεί χυδαιότητα το να θεωρείται η Ελλάδα αναλώσιμη; Οι προηγούμενοι «έκαιγαν» την Ελλάδα και την είχαν σε πανευρωπαϊκή απομόνωση-stand by, για λόγους «οικονομικούς». Οι τωρινοί την «καίνε» και την έχουν σε πανευρωπαϊκή απομόνωση-stand by, για λόγους «ανθρωπιστικούς». Ήρθε και έδεσε το γλυκό. Το όραμα των μεν είναι να δουλεύουν οι νέοι και οι νέες για εξευτελιστικά χρηματικά ποσά στο σκουπιδαριό και στις χωματερές των ''hot spot'', ενώ για τους δε, ήταν να καεί ως Ελλάδα προκειμένου να υπάρξει μια ''πραγματικά ενωμένη Ευρώπη''.


II
Σε ότι αφορά τον οριζόντιο διακρατικό άξονα ενδοευρωπαϊκά - και για να μην λέμε ότι δεν ξέραμε. Ο μικρο-πόλος Αυστρίας και Ουγγαρίας θα αποκτά εντονότερο αντι-τουρκικό και αντι-μουσουλμανικό χαρακτήρα όσο περνά ο καιρός και αυξάνονται οι πιέσεις για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε (και για το άνοιγμα κεφαλαίων). Θα έχει επίσης αντι-ελλαδικό χαρακτήρα για όσο διάστημα η Ελλάδα θα ευθυγραμμίζεται με την Τουρκία και τη Γερμανία (με την τελευταία να αποτελεί τον κύριο εθνοκρατικό φορέα άσκησης πίεσης για την εφαρμογή μιας υπερεθνικής-ευρωπαϊκής πολιτικής στο μεταναστευτικό-προσφυγικό). Η Ελλάδα συμπεριφέρεται ως σπόνσορας της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας (δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια).

Σημείωση

Παρόλο που η Ουγγαρία δεν είναι αρνητικά προσκείμενη προς την Τουρκία, γενικά. Το Βερολίνο, η Μόσχα και η Άγκυρα είναι τα τρία σημεία αναφοράς της εξωτερικής πολιτικής της Ουγγαρίας με την Βουδαπέστη να προσπαθεί να ισορροπήσει και να αποφύγει να βρεθεί στη μέση μιας αντιπαράθεσης μεταξύ αυτών των τριών χωρών. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν αντιτίθεται σε καθεμία ξεχωριστά για συγκεκριμένα ζητήματα (π.χ Μέρκελ για το μεταναστευτικό).


III
Σε ότι αφορά τις ενδο-ευρωατλαντικές σχέσεις και τις ενταξιακές πορείες γειτονικών μας χωρών στους ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς θεσμούς. Όπως ένας από τους κυρίους στόχους του σχεδίου Annan το 2004 ήταν να χρησιμοποιηθεί η Κύπρος ως εργαλείο προκειμένου να διευκολυνθεί η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι και το μεταναστευτικό-προσφυγικό σήμερα, χρησιμοποιείται - και λειτουργεί ως επιπλέον εργαλείο - προς επίτευξη του ίδιου στόχου. Η μη επίλυση του Κυπριακού αποτελεί βαρίδι και εμπόδιο τόσο για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας όσο και για την ανάπτυξη των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΝΑΤΟ, όπως είχε δηλώσει ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ.

Η π.Γ.Δ.Μ επιδιώκει την είσοδο της στο ΝΑΤΟ και ελπίζει, όπως έχουν δηλώσει επίσημα παράγοντες της χώρας αυτής, πως το γεγονός ότι σταμάτησε τους μετανάστες στα σύνορά της με την Ελλάδα - ενέργεια που ουσιαστικά έκλεισε την οδό των Βαλκανίων προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη - θα τη βοηθήσει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Επίσης η μη επίλυση του ζητήματος της ονομασίας αποτελεί βαρίδι για μια τέτοια εξέλιξη.

Συμπυκνώνοντας. Το μεταναστευτικό-προσφυγικό έχει χρησιμοποιηθεί από την Τουρκία και την π.Γ.Δ.Μ προκειμένου να προχωρήσουν οι ενταξιακές πορείες και διαπραγματεύσεις των δύο αυτών χωρών σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Και στις δύο περιπτώσεις, συνδέονται και αποτελούν προϋποθέσεις η επίλυση του Κυπριακού και του Μακεδονικού.

Σημειώσεις

(-) Όσο αυξάνεται η πίεση για συμμετοχή της Τουρκίας στην Ε.Ε, αυξάνεται και η πίεση στην Κύπρο, ώστε η Ε.Ε να υποχρεωθεί να αποδεχτεί την παρουσία της Τουρκίας στο νησί και να εμποδίστει μια μελλοντική ευρωπαϊκή άμυνα δίχως τη συμμετοχή της Τουρκίας (εξ ου και η δήλωση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ στην οποία αναφέρθηκα).

(-) Τι υπερ-αριστερές/δεξιές άναρθρες κραυγές, ειρωνείες, εξυπνάδες και σάλτσες θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε, προκειμένου να μην ειπωθούν και να θαφτούν αυτά τα πράγματα (και κινδυνεύσει να χάσει το ψωμί και τις ψήφους του ο κομματικός και παραταξιακός φανατισμός και λαϊκισμός) και πόσοι θα γίνουν συνειδητά ή μη όργανα προπαγάνδας, είναι κάτι που μπορώ να το φανταστώ.

(-) Το όνομα διπλωματικά μπορεί να έχει χαθεί αλλά η επίσημη ονομασία διεθνώς είναι πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αυτή την ονομασία πρέπει να ακολουθούν όλοι οι επίσημοι φορείς του ελληνικού κράτους. Ήταν ατόπημα. Δεν θα κάνουμε το άσπρο, μαύρο. Εκείνο που παραξενεύει είναι το εξής. Και ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών έχει αποκαλέσει Μακεδονία την π.Γ.Δ.Μ, οι αντιδράσεις όμως δεν είχαν αυτή την έκταση (ενώ θα έπρεπε να είναι εντονότερες λόγω της θέσης του). Ο Μουζάλας, ο οποίος συμμετείχε στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου, είναι «καραμανλικός» - υπό την έννοια ότι - ο Καραμανλής τον πρότεινε στον Τσίπρα (βέβαια ο κ. Μητσοτάκης δεν βιάζεται να κυβερνήσει, όπως έχω ξαναγράψει. Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες λένε πως «είναι νωρίς»). Ο Μουζάλας, ο οποίος δεν είναι πολιτικός αλλά ακτιβιστής γιατρός, αδυνατεί να καταλάβει τα ζητήματα μέσα από το πρίσμα των εθνικών θεμάτων (έχει πει αρκετές κοτσάνες κατά καιρούς). Δεν έχει αίσθηση κινδύνου. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, πάντως, μάλλον είναι από τους λίγους με ήθος στην παρούσα κυβέρνηση, αλλά είναι αφελής. Τα εθνικά θέματα είναι διεθνή θέματα (δεν είναι απλά «εθνικιστικά») και άπτονται της κυριαρχίας. Από την οποία όλα ξεκινούν και στην οποία όλα καταλήγουν, όπως δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω.

(-) Κατά τα λοιπά, είναι φανερό πως έχουν ανοίξει όλα τα μέτωπα. Κύπρος, Αιγαίο, Μακεδονικό και από κοντά έρχεται και η Θράκη (Κυπριακό και Μακεδονικό, όπως προανέφερα, αποτελούν «προϋποθέσεις» για ένταξη χωρών σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ). Το κλίμα, οι απόψεις και η προπαγάνδα που επικράτησαν κατά το παρελθόν, του ύφους «ο Μέγας Αλέξανδρος ως - Τζένγκις Χαν και - σφαγέας των λαών», εξυπηρέτησαν, προετοίμασαν και διαμόρφωσαν την κοινή γνώμη, για υποχωρήσεις στο Μακεδονικό, ενώ το κλίμα με το Κυπριακό το 2004, ήταν πως όποιος δεν έλεγε αναφανδόν Ναι, δίχως καν να έχει μελετήσει παραμέτρους του σχεδίου, είχε κάποια συγγένεια με τον Χίτλερ. Γιατί να τα κρύψωμεν όλα τα προηγούμενα άλλωστε; Από ότι φαίνεται τώρα θα προετοιμαστεί παρόμοιο κλίμα προκειμένου να προχωρήσουν οι ενταξιακές πορείες γειτονικών μας χωρών στους ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς θεσμούς.


IV
Πολιτικές οντότητες που δεν έχουν στον έλεγχο τους ή στις αποκλειστικές αρμοδιότητες τους, πρώτον, την εξωτερική πολιτική, δεύτερον, την άμυνα και τρίτον, την έκδοση νομίσματος, δεν μπορούν να ονομάζονται κράτη αλλά παραρτήματα. Οι τομείς της εξωτερικής πολιτικής, της άμυνας και του νομίσματος αποτελούν τους τρεις πυλώνες ενός κυρίαρχου κράτους.

Ένα κυρίαρχο κράτος ποτέ δεν φτάνει στην κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα.

Σημειώσεις

(-) Προφανώς και όταν συνορεύεις με τον Ωκεανό (Ιρλανδία ή Πορτογαλία) ή βρίσκεσαι στο Ρήνο, μπορεί να έχεις την πολυτέλεια να - δοκιμάσεις να - απεμπολήσεις ένα εκ των τριών αυτών πυλώνων.

(-) Όσο η Ελλάδα δεν ανακτά κυριαρχία θα βυθίζεται και θα αποσυντίθεται όλο και περισσότερο (εδώ δεν διαθέτει - έχουν κατακερματιστεί ή εκποιηθεί - στοιχειώδη συστατικά μέρη εσωτερικής κυριαρχίας, όπως αυτή του κοινοβούλιου, η νομοθετική, η εδαφική και του προϋπολογισμού, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τομείς όπως η εξωτερική πολιτική, η άμυνα και το νόμισμα). Όχι πως προλαβαίνει να κάνει πολλά πράγματα. Απλά το αναφέρω.

(-) Η Ελλάδα, μεταξύ των αρχών της δεκαετίας του 1990 και του 2008 (και νωρίτερα αλλά δεν ενδιαφέρει εδώ), είχε ανώτερους δείκτες από σχεδόν όλες τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλόκ. Πως είναι δυνατόν να έφτασε η Ελλάδα στην σημερινή κατάσταση, η οποία είναι χειρότερη συνολικά (και όχι απλά οικονομικά), από αυτή της Πολωνίας ή της Τσεχίας; Εξωτερική πολιτική, άμυνα, νόμισμα. Κυριαρχία. Τα υπόλοιπα που αναφέρονται - αποκλειστικά και μόνον - περί μη μεταρρυθμίσεων, είναι παραμύθια και σανό, αναμεμειγμένα με ελπίδες και πολεμικές, που ταΐζουν τους οπαδούς τους ψυχροί λαϊκιστές και κατά τόπους οικονομιστικές μετριότητες (Σημίτηδες). Είναι πασιφανές που θα καταλήξει η όλη πορεία. Τα περί οικονομίας είναι στάχτη στα μάτια. Η προσωπική μου εκτίμηση, την οποία έχω εκφράσει εδώ και και αρκετό καιρό, είναι πως αυτά που βλέπουμε να εξελίσσονται από το 2006-7 περίπου, δεν έχουν να κάνουν ούτε με μη μεταρρυθμίσεις, ούτε με κάποιου είδους μη προσαρμογή (δεν ερμηνεύονται τόσα αδιέξοδα και μέτωπα έτσι, ούτε η κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η χώρα). Έχουν να κάνουν με κάτι βαθύτερο: Ουσιαστικά καταρρέει το σύνολο της τρίτης περιόδου της ευρωπαϊκής στρατηγικής της Ελλάδας η οποία εκκινεί από το 1998 και ύστερα.