24 Δεκεμβρίου 2015

Παγκόσμιες πληθυσμιακές εξελίξεις (1950-2015).

Τα στοιχεία που ακολουθούν αποτελούν συνέχεια και συμπλήρωμα των επόμενων σημειωμάτων: 1) Παγκόσμιες πληθυσμιακές εξελίξεις και «Δύση», 2) Τρία σχόλια για τον πλανητικό μετασχηματισμό: Περί «Δύσεως», πολυπληθέστερων χωρών και μεγεθών αστικοποίησης, 3) Παγκόσμια, δυτικά και ευρωπαϊκά οικονομικά και πληθυσμιακά μεγέθη κατά τον πλανητικό μετασχηματισμό, 4) II) Ανατολική Ασία, Βόρεια Αμερική και Ευρώπη. Μεγέθη και στοιχεία με βάση την οικονομική, πολιτική και ιστορική Γεωγραφία. I) Εξέλιξη ανεπτυγμένων οικονομιών (G7) και αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομίων της Ασίας (Emerging and developing Asia) από τη δεκαετία του 1980 έως σήμερα, 5) I. Άνοδος και πτώση αυτοκρατοριών. Η.Π.Α - Κίνα - Ρωσία - Η.Β (1820-2020) II. Ασία - Β. Αμερική - Ε.Ε (1950-2020). GDP based (PPP) share of world total (%). Πλανητικός μετασχηματισμός.


Δέκα (10) πολυπληθέστερες χώρες (1950 και 2015)

Το 1950 οι δέκα πολυπληθέστερες χώρες ήταν οι εξής: 1) Κίνα με 544 εκατομμύρια, 2) Ινδία με 376 εκατομμύρια, 3) Η.Π.Α με 158 εκατομμύρια, 4) Ρωσία με 103 εκατομμύρια, 5) Ιαπωνία με 82 εκατομμύρια, 6) Γερμανία με 70 εκατομμύρια, 7) Ινδονησία με 70 εκατομμύρια, 8) Βραζιλία με 54 εκατομμύρια, 9) Ηνωμένο Βασίλειο με 50 εκατομμύρια και, τέλος, 10) Ιταλία με 47 εκατομμύρια.

Δέκα (10) πολυπληθέστερες χώρες (1950)


Το 2015 οι δέκα πολυπληθέστερες χώρες είναι οι εξής: 1) Κίνα με 1.376 εκατομμύρια, 2) Ινδία με 1.311 εκατομμύρια, 3) Ηνωμένες Πολιτείες με 322 εκατομμύρια, 4) Ινδονησία με 258 εκατομμύρια, 5) Βραζιλία με 208 εκατομμύρια, 6) Πακιστάν με 189 εκατομμύρια, 7) Νιγηρία με 182 εκατομμύρια, 8) Μπαγκλαντές με 161 εκατομμύρια, 9) Ρωσία με 143 εκατομμύρια και, τέλος, 10) Μεξικό ή/και Ιαπωνία με 127 εκατομμύρια (απολύτως οριακά).

Δέκα (10) πολυπληθέστερες χώρες (2015)


Μεγαλύτερες πληθυσμιακές μεταβολές-αυξήσεις (1950-2015)

  • Ινδία: 935 εκατομμύρια
  • Κίνα: 832 εκατομμύρια
  • Ινδονησία: 188 εκατομμύρια
  • Η.Π.Α: 164 εκατομμύρια
  • Βραζιλία: 154 εκατομμύρια
  • Πακιστάν: 149 εκατομμύρια (το 1950 είχε πληθυσμό περίπου 40 εκατομμύρια και βρισκόταν εκτός πρώτης δεκάδας)
  • Νιγηρία: 147 εκατομμύρια (το 1950 είχε πληθυσμό περίπου 35 εκατομμύρια, ομοίως)
  • Μπαγκλαντές: 118 εκατομμύρια (το 1950 είχε πληθυσμό 43 εκατομμύρια -λίγο περισσότερο από τη Γαλλία-, ομοίως)
  • Μεξικό: 100 εκατομμύρια (το 1950 είχε πληθυσμό περίπου 27 εκατομμύρια -όσο περίπου η Ισπανία-, ομοίως)

Ηπειρωτική ματιά στα πολυπληθέστερα κράτη (1950-2015)

Το 1950 τρεις ευρωπαϊκές χώρες (πλην Ρωσίας) συγκαταλέγονταν στις δέκα πολυπληθέστερες του πλανήτη. Το 2015 καμία (πλην Ρωσίας). Και στις πρώτες δεκαπέντε (15) πολυπληθέστερες χώρες δεν υπάρχει καμία ευρωπαϊκή χώρα (πλην Ρωσίας πάντα). Η Γερμανία βρίσκεται στην 16η θέση, κάτω από την Αίγυπτο και πάνω (;) από το Ιράν (το Ιράν θα την ξεπεράσει, εάν δεν την έχει ήδη ξεπεράσει). Μέσα στην επόμενη δεκαετία ούτε στις πρώτες είκοσι (20) πολυπληθέστερες χώρες θα υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή χώρα (πλην Ρωσίας πάντα).

Το 1950 δύο αμερικανικές χώρες (μια στη Νότια και μια στη Βόρεια Αμερική) συγκαταλέγονταν στις δέκα πολυπληθέστερες χώρες του πλανήτη. Το 2015 τρεις (Η.Π.Α, Βραζιλία, Μεξικό).

Το 1950 καμία αφρικανική χώρα δεν ήταν μεταξύ των δέκα πολυπληθέστερων χωρών του πλανήτη. Το 2015 βρίσκεται μια (Νιγηρία). Στις πρώτες είκοσι (20) χώρες συγκαταλέγονται τέσσερις (Νιγηρία, Αιθιοπία, Αίγυπτος, Κονγκό).

Το 1950 τέσσερις ασιατικές χώρες (πλην Ρωσίας, η οποία λόγω έκτασης και γεωγραφίας αποτελεί χώρα «πασπαρτού ή γέφυρα») συγκαταλέγονταν στις δέκα πολυπληθέστερες χώρες του πλανήτη. Το 2015 συγκαταλέγονται πέντε χώρες της ευρύτερης Ασίας (Ανατολική Ασία και Ασία του Ειρηνικού) στις πρώτες δέκα (10) και εννέα στις πρώτες είκοσι (20). Κίνα, Ινδία, Ινδονησία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ιαπωνία, Φιλιππίνες, Βιετνάμ και Ταϊλάνδη.

Το 1950 καμία χώρα της Μέσης Ανατολής δεν συγκαταλεγόταν στις δέκα πολυπληθέστερες χώρες του πλανήτη. Το ίδιο συμβαίνει και το 2015. Όμως στις πρώτες είκοσι (20) πολυπληθέστερες χώρες υπάρχουν δύο χώρες της Μέσης Ανατολής (Τουρκία και Ιράν) ή τέσσερις της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος και Πακιστάν).

Είκοσι (20) πολυπληθέστερες χώρες (2015)


Ηπειρωτική ματιά δίχως κράτη (1950-2015)

Το 1950 ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν περίπου 2,55 δισεκατομμύρια. Το 2015 υπολογίζεται σε 7,3 δισεκατομμύρια. Σε περίοδο εξήντα πέντε (65) χρόνων ο συνολικός πληθυσμός του πλανήτη αυξήθηκε κατά 4 δισεκατομμύρια 750 εκατομμύρια, περίπου.

Στην Ασία κατοικεί το 60% του συνολικού πληθυσμού (Κίνα και Ινδία, από μόνες τους, αποτελούν περίπου το 37% του παγκόσμιου πληθυσμού). Στην Αφρική κατοικεί το 15,5%. Στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων όλων των πληθυσμών δυτικά των Ουραλίων -δηλαδή και το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μέρος της Ρωσίας- κατοικεί το 10,4% (η Ε.Ε αποτελεί περίπου το 7,0% του παγκόσμιου πληθυσμού ενώ η Ευρωζώνη λιγότερο από το 5,0%). Στην Λατινική Αμερική -συμπεριλαμβανομένης της Καραϊβικής- κατοικεί το 8,6% του παγκόσμιου πληθυσμού και στη Βόρεια Αμερική το 5,0% (Νότια και Βόρεια Αμερική αγγίζουν το 14%).

Μεταξύ των ετών 1950 και 2015, ο συνολικός πληθυσμός του πλανήτη αυξήθηκε κατά 4,75 δισεκατομμύρια -ή κατά 4.750 εκατομμύρια- ενώ αυτός των μεγαλύτερων δυνάμεων της σημερινής Ε.Ε (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και Ισπανία) αυξήθηκε κατά 90 μόλις εκατομμύρια.

Αυτό που δεν τονίζεται είναι πως περί το 1900, περίοδος που μεσουρανούσαν ορισμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις σε πλανητική κλίμακα, οι δυνάμεις αυτές δεν ήταν μονάχα «τεχνολογικά και οικονομικά» ανεπτυγμένες, αλλά βρίσκονταν και σε μια ήπειρο η οποία αντιπροσώπευε περίπου το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού - και όχι το 10% όπως σήμερα. Ένας στους τέσσερις κατοίκους στον πλανήτη προερχόταν από την ευρωπαϊκή ήπειρο - και όχι ένας στους δέκα. Η δημογραφία πάντα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Περίπου το 70% των είκοσι πολυπληθέστερων χωρών σε πλανητική κλίμακα θα πρωταγωνιστήσουν τον νέο αιώνα.

Όπως έχει παρατηρήσει και ο -σπουδαίος- Angus Maddison, «Μεταξύ των ετών 1000 και 1500, ο πληθυσμός της Δυτικής Ευρώπης αυξήθηκε ταχύτερα από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Οι βόρειες χώρες αυξήθηκαν σημαντικά ταχύτερα από τις μεσογειακές» (εκείνη την περίοδο ξεκινά και η αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων μεταξύ μεσογειακής και -δυτικής και βόρειας- ηπειρωτικής Ευρώπης, η οποία παραμένει μέχρι τις μέρες μας, κυριολεκτικά: Ευρωπαϊκός Βορράς-Νότος). Πάντοτε, κάπως έτσι ξεκινά.


-----
Σε ότι αφορά τον μικρόκοσμο της Ε.Ε: Θυμίζω πως η Γερμανία έχει περί τα 14 με 16 εκατομμύρια περισσότερους κατοίκους από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο (δεδομένο το οποίο σαφώς επηρεάζει πολυπαραγοντικά). Τρεις χώρες που βρίσκονται στην ίδια τεχνολογική βασή. Η Γερμανία έχει πληθυσμό περίπου 81 εκατομμύρια με μέσο όρο ηλικίας τα 46 χρόνια και ρυθμό γονιμότητας 1.40, η Γαλλία 67 εκατομμύρια με μέσο όρο ηλικίας τα 41 χρόνια και ρυθμό γονιμότητας περίπου 2.00 (μεγαλύτερος στην Ε.Ε) και το Ηνωμένο Βασίλειο 65 εκατομμύρια με μέσο όρο ηλικίας τα 40.5 χρόνια και ρυθμό γονιμότητας περίπου 1.90. Σε αυτό το κείμενο δεν μας ενδιαφέρουν οι μελλοντικές προβολές, απλά, προς ενημέρωση σας, αναφέρω πως εντός των επόμενων δύο δεκαετιών -υπολογίζεται πως- ο πληθυσμός της Γερμανίας θα μειωθεί ενώ οι πληθυσμοί της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου θα αυξηθούν (όσο για εμάς, αφήστε το. Εμείς βρισκόμαστε μεταξύ εκλογίκευσης, στρουθοκαμηλισμού, ιδεολογικοποίησης, απώθησης ή/και νομιμοποίησης του θανάτου μας).


.~`~.
Για περαιτέρω ιχνηλάτηση και πληρέστερη προοπτική

1) Παγκόσμιες πληθυσμιακές εξελίξεις και «Δύση», 2) Τρία σχόλια για τον πλανητικό μετασχηματισμό: Περί «Δύσεως», πολυπληθέστερων χωρών και μεγεθών αστικοποίησης, 3) Παγκόσμια, δυτικά και ευρωπαϊκά οικονομικά και πληθυσμιακά μεγέθη κατά τον πλανητικό μετασχηματισμό, 4) II) Ανατολική Ασία, Βόρεια Αμερική και Ευρώπη. Μεγέθη και στοιχεία με βάση την οικονομική, πολιτική και ιστορική Γεωγραφία. I) Εξέλιξη ανεπτυγμένων οικονομιών (G7) και αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομίων της Ασίας (Emerging and developing Asia) από τη δεκαετία του 1980 έως σήμερα, 5) I. Άνοδος και πτώση αυτοκρατοριών. Η.Π.Α - Κίνα - Ρωσία - Η.Β (1820-2020) II. Ασία - Β. Αμερική - Ε.Ε (1950-2020). GDP based (PPP) share of world total (%). Πλανητικός μετασχηματισμός, 6) Πολιτιστικές μακροδομές: Γενικές παρατηρήσεις για την μετακίνηση του κέντρου βάρους της χριστιανικής ανθρωπογεωγραφίας προς τον Παγκόσμιο Νότο, 7) I) Ένας -ακόμη- ενδοευρωπαϊκος ανταγωνισμός ανάμεσα σε χώρες του Βορρά και του Νότου και II) μια σύντομη αναφορά στις σχέσεις Τουρκίας και Ε.Ε., 8) Κέντρα και περιφέρειες 9) Μια σύντομη μακροϊστορική προσέγγιση των ευρωπαϊκών εξελίξεων.