10 Οκτωβρίου 2015

Τρεις θεμελιώδεις -και ενοχλητικές- πραγματικότητες: Ι) Πρέπει να επιμείνουμε στα ουσιώδη και τα καίρια ΙΙ) Το σπουδαιότερο και πολυπλόκαμο ενδογενές πρόβλημα ΙΙΙ) Είδη -παροδικής και οριστικής- κατοχής, εξάρτησης ή αποικιοποίησης.

I
Πρέπει να επιμείνουμε στα ουσιώδη και τα καίρια (όχι στα παραπλανητικά και τα ανούσια): ''Greece is no longer a sovereign state, an independent nation, and a free people. It is now at best a vassal state or a protectorate of the EU both economically, politically, and to a large extent socially''.

Κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα η εκλογίκευση -ως ψυχολογικός μηχανισμός-, η υποβάθμιση και η νομιμοποίηση. Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική, ασφυκτική και η προπαγανδιστική περικύκλωση ολοκληρωτική.

Δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, καθηγητές πανεπιστημίων, πολιτικοί, αναλυτές, διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί (όλοι οι προηγούμενοι σε εισαγωγικά), ηλεκτρονικά έντυπα και εφημερίδες, τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαδίκτυο, θεσμικοί παράγοντες και κόμματα, άνθρωποι από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα -από τα «αριστερά» μέχρι τα «δεξιά»- συμμετέχουν στην οργάνωση και διεξαγωγή επιχειρήσεων ασύμμετρου ψυχολογικού πολέμου, πλύσης εγκεφάλου και μαζικής προπαγάνδας, απίστευτης κλίμακας.

Είναι τέτοιο το εύρος της επίθεσης και τόσο πολλά τα επίπεδα στα οποία λαμβάνει αυτή χώρα, που η συνειδητοποίηση της προκαλεί ναυτία (η μη συνειδητοποίηση προκαλεί απλά σύγχυση). Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει.

Το δίλημμα που τέθηκε στην Ελλάδα ήταν απλό και ξεκάθαρο (ωμό και εκβιαστικό μπορεί να το χαρακτηρίσει κάποιο ευαίσθητο άτομο):

Be a vassal -state- or an outcast (Fortune).

Παρακάτω ακολουθούν μερικά μονάχα από όσα -ουσιώδη και καίρια- δεν λέγονται από διάφορους -τάχα- «ρεαλιστές», «ορθολογιστές» και «ευρωπαϊστές» που κάνουν τα λιοντάρια στο εσωτερικό -με εξωεθνική βοήθεια και στήριξη- αλλά είναι φρόνιμα επαρχιώτικα και γλοιώδη ποντικάκια στο εξωτερικό, και από διάφορους μηχανισμούς προπαγάνδας που υποβαθμίζουν, στηρίζουν και νομιμοποιούν το καθεστώς κηδεμόνευσης και αποικιοποίησης που έχει επιβληθεί στη χώρα:

- Greece is being treated like a hostile occupied state

- Greece could either exit or accept a program that effectively makes it a European protectorate, without any hope of economic improvement.

- Greece is now a mere protectorate (many actually say a “colony”) of the EU.

- In one sentence, Greece has lost control of its economic but also of its political and legislative processes.

- Greece is a browbeaten and humiliated vassal state seething with resentment.

- for a fact and for the foreseeable future, there is absolutely no question Greece has ceased to exist as an independent nation.

Γιατί άραγε δεν ασχολούμαστε με τα ουσιώδη και τα καίρια;


II
Το σπουδαιότερο, μεγαλύτερο και βαθύτερο ενδογενές πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι το δημογραφικό. Πρόβλημα πολυπλόκαμο και θεμελιώδες, τις πολυεπίπεδες και ποικιλόμορφες επιπτώσεις του όποιου ούτε που μπορούν να τις διανοηθούν όσες και όσοι προσπερνούν το ζήτημα ελαφρά τη καρδία. Η διατήρηση στη ζωή του υπάρχοντος, βαλτώδους, σαπισμένου και αποσυντεθειμένου κομματικού συστήματος (*), η κοινωνική κινητικότητα, το συνταξιοδοτικό και η οικονομική ανάπτυξη (**), είναι ορισμένα μονάχα (υπάρχουν πολλά ακόμα) από τα πεδία που επηρεάζονται άμεσα από το δημογραφικό. Ένα ζήτημα, το οποίο έγινε μεγάλη προσπάθεια να υποβαθμιστεί μέσω ιδεολογημάτων και μπουρδολογημάτων, όχι μονάχα στην Ελλάδα (αν και αυτό μας απασχολεί) αλλά και γενικότερα.

Ας προσέξουν οι κυβερνώντες (και μαζί τους διάφοροι ψευτορεαλιστές και ψευτοεκσυγχρονιστές/μεταρρυθμιστές). Ας αφήσουν τα παραμύθια και τα ιδεολογήματα περί «Ευρώπης» και ας σοβαρευτούν. Έχουν αυτοαθωωθεί και επανανομιμοποιηθεί κατ' επανάληψη με τη χρήσης μιας και μόνης λέξης (και όλων των παραγώγων της).

-----
(*) Όλα τα μεταπολιτευτικά κόμματα ωφελήθηκαν. Η διατήρηση στην ζωή της -νεκροζώντανης- Ν.Δ οφείλεται σε έναν και μόνο παράγοντα: στον υψηλό μέσο όρο ηλικίας που υπάρχει στη χώρα και στο ενεργό εκλογικό σώμα. Το κόμμα αυτό λαμβάνει ποσοστά, κάτω από 15% στους νέους ανθρώπους. Η μετανάστευση επίσης συνέβαλε στη διατήρηση και διαιώνιση της ανυπαρξίας τους.

(**) Η δημογραφία αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα σε θεωρίες οικονομικής ανάπτυξης. Επηρεάζει άμεσα όμως απίστευτα πολλά πεδία πέρα από το οικονομικό (στο αμέσως προηγούμενο σημείωμα αναφέρθηκα και στην κυριαρχία).


III
Η στρατιωτική ή/και οικονομική κατοχή, εξάρτηση ή αποικιοποίηση είναι επιφανειακή και παροδική, δεν έχει βάθος (*). Δεν οριστικοποιεί κάποιο «τέλος». Γι' αυτό μέγιστη σημασία έχει η πολιτιστική κατοχή ή αποικιοποίηση και ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός. Σε αυτό το επίπεδο επιτυγχάνεται ένας -πιθανός- οριστικός και αμετάκλητος αφανισμός ή κάποιο «τέλος» (ή μια οριστική και μη αναστρέψιμη μεταστροφή ή πρόσδεση).

Η πολιτιστική αποικιοποίηση και ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός υποβαθμίζονται συνειδητά.

-----
- Η προηγούμενη παρατήρηση θα μπορούσε να έχει ως τίτλο: Προς ψευτο-ορθολογιστές, «υλιστές» και υποτιθέμενους «ρεαλιστές» (έλα παππού μου να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου). Οι αυτοαποκαλούμενοι «υλιστές» και «ρεαλιστές» απλά προσπαθούν να παρουσιάσουν τις δικές τους -«υλιστικές ή ρεαλιστικές»- ιδέες ως τις μόνες αληθινές. Τα εμπειρικά δεδομένα και η ιστορική πραγματικότητα όμως τους διαψεύδουν.

(*) Αυτή την πραγματικότητα αναγνώρισε και ο Πρόεδρος των Η.Π.Α Obama κατά την πρόσφατη ομιλία του στον Ο.Η.Ε (την οποία θα παρουσιάσω μελλοντικά): «In Iraq, the United States learned the hard lesson that even hundreds of thousands of brave, effective troops, trillions of dollars from our Treasury, cannot by itself impose stability on a foreign land».

- Μελλοντικά θα παρουσιάσω απτά παραδείγματα πολιτιστικών -και «πνευματικών»- προϋποθέσεων που απαιτούνται στα πεδία της οικονομίας και της γεωπολιτικής (το έχω κάνει και παλαιότερα).


.~`~.