1 Αυγούστου 2015

Σύντομη παρατήρηση I) Περί κεϋνσιανο-μαρξιστο-φιλελεύθερου υπερεθνισμού (supranationalism) και II) περί ακατάσχετης σαχλαμαροειδούς πολεμικής «δραχμο»λογίας και ανηλεούς προπαγάνδας.


Ι
Πολλοί «δυτικοί» κεϋνσιανοί και μαρξιστές, άνθρωποι του ευρωπαϊκού κυρίως χώρου (και όχι του υπόλοιπου πλανήτη), έχουν ενστερνιστεί και ενσωματώσει πλήθος «φιλελεύθερων» αρχών και ιδεών σε διεθνοπολιτικό επίπεδο, είτε το παραδέχονται είτε όχι (συνήθως μιλούν για το οικονομικό επίπεδο προσπαθώντας να τονίσουν διαφορές). Για παράδειγμα: «οι οπαδοί του φιλελεύθερου ιδεαλισμού υποστήριξαν την ανάγκη δημιουργίας υπερεθνικών θεσμών που θα αντικαθιστούσαν το κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα και θα εξάλειφαν το φαινόμενο του πολέμου». Αυτό το πρέσβευε ο φιλελεύθερος ιδεαλισμός που θριάμβευσε το 1920 (από τότε υπάρχει το ζήτημα της υπερεθνικότητας). Το τι επακολούθησε ιστορικά είναι γνωστό. Είναι εμφανείς οι αντιστοιχίες των επιχειρημάτων που ακούγονται στις μέρες μας για την Ε.Ε. Eίτε σοσιαλδημοκράτες, είτε μαρξιστές, είτε φιλελεύθεροι, πολλοί σημερινοί «ευρωπαϊστές» οπαδοί της υπερεθνικότητας (supranationalism), «αριστεροί και δεξιοί», κάνουν τα ίδια σφάλματα και ενστερνίζονται παρόμοιες προκείμενες με τους φιλελεύθερους ιδεαλιστές της δεκαετίας του 1920. Τα αποτελέσματα του φιλελεύθερου ιδεαλισμού του μεσοπολέμου, υπήρξαν καταστροφικά.


II
Δεν αντέχω περαιτέρω σαχλαμαροειδή πολεμική «δραχμο»λογία. Πρέπει να πάψουν να ταυτίζονται εννέα (9) κράτη-μέλη της Ε.Ε εκτός ευρωζώνης, και εκατόν εξήντα πέντε (165) μη κράτη-μέλη της Ε.Ε, συνολικά 174 κράτη σε ολόκληρη την υδρόγειο, με τον κάθε Λαφαζάνη (Παντοκράτωρ, Κοσμοκράτωρ θα ήταν εάν ίσχυαν αυτά). Ήμαρτον με την ανηλεή προπαγάνδα και τον απόλυτο ανορθολογισμό. Μεσώ αυτών των προπαγανδιστικών επιχειρήσεων, απαξιώνονται 7 δις άνθρωποι (από τα 7,35 -και παραπάνω- δις που υπάρχουν συνολικά) και ταυτίζονται με ένα τμήμα, ενός κόμματος, σε ένα κράτος του πλανήτη. Το να έχει κανείς άποψη για «το νόμισμα» και να θεωρεί ως λόγο και νόημα ύπαρξης του και ως κέντρο της γης το 12% του παγκόσμιου Α.Ε.Π (ppp) και το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι -εν πολλοίς- θεμιτό. Το να έχει ανησυχίες τις οποίες θα εκφράσει με τρόπο λογικό, επίσης. Δεν είναι θεμιτή, όμως, η απαξίωση του 88% του παγκόσμιου Α.Ε.Π και του 95% του παγκόσμιου πληθυσμού (αυτά είναι τα μεγέθη όσων δεν έχουν ως νόμισμα τους το €uro και δεν μετέχουν στην €uroζώνη). Εκτίθενται. Δεν το καταλαβαίνουν; Αυτά είναι παρανοϊκά πράγματα. Θα καταγραφούν στην παγκόσμια ιστορία αυτές οι φαιδρότητες και γελοιότητες.