1 Αυγούστου 2015

I) Το μέλλον της Αιγύπτου (σύντομα και ενδεικτικά); II) Ελληνικό πολιτικό σύστημα και διαφθορά-κάθαρση και II) Σχέση διεθνούς περιβάλλοντος-πολιτικών συστημάτων (Σουέζ, Κύπρος, Ελλάδα, Αίγυπτος).


I
Οι λύσεις τύπου Αλ Σίσι (το όνομα ενδεικτικό) στην Αίγυπτο είναι παροδικές. Δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται αενάως ως κυματοθραύστες εναντίον των τάσεων τύπου Μόρσι (το όνομα ενδεικτικό), ιδιαίτερα με όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες στη γεωγραφία του Ισλάμ (κεντρικού ή μη).

Ορισμένοι εξέφρασαν την απέχθεια τους για τις τάσεις αυτές διότι πίστεψαν στην Global Democratic Revolution (*). Το μέλλον όμως δεν είναι ούτε οι «δυτικιστές» δημοκράτες (G.D.R), ούτε οι δικτάτορες (Σίσι). Το μέλλον -στη γεωγραφία του αραβομουσουλμανικού κόσμου- είναι οι τάσεις τύπου Μόρσι, και το ουσιαστικό ζήτημα είναι πως αυτές θα αποκτήσουν σχετικά -και σε ρεαλιστικά πλαίσια- ήπιες μορφές, και δεν θα κυριαρχούν εντός τους ακραία φονταμενταλιστικά στοιχεία.

Η περιγραφή της πραγματικότητας είναι σχετικά απλή, και δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή γιατί δεν συμφέρει.

Το τέλος του αραβικού κοσμικού σοσιαλισμού/εθνικισμού/δικτατορισμού ξεκίνησε όταν τα αντιτιθέμενα στοιχεία προς το διεθνές σύστημα που εμπεριείχε στους κόλπους του, απέκτησαν χαρακτήρα εναρμονισμένο με αυτό (δηλαδή όταν άρχισαν να αφομοιώνονται). Όταν έπαψε με λίγα λόγια να έχει αντικαθεστωτικό -ή αντιιμπεριαλιστικό εάν θέλετε- χαρακτήρα. Τα κοσμικά δικτατορικά καθεστώτα πέρασαν σε φάση κρίσης νομιμοποίησης που είχε ως συνέπεια την αποξένωση μεγάλων τμημάτων των αραβομουσουλμανικών μαζών και την μετακίνηση τους προς τα αντιτιθέμενα στο διεθνές σύστημα αντιπολιτευτικά κινήματα που είχαν ισλαμικό χαρακτήρα (και τα οποία σταδιακά ανέπτυξαν υποκρατικές δομές και δίκτυα κοινωνικής πρόνοιας). Όσα κοσμικά σοσιαλδικτατορικά καθεστώτα άντεξαν παραπάνω, άντεξαν ακριβώς λόγω του αντιτιθέμενου χαρακτήρα τους στο διεθνές σύστημα.

Αυτό δεν βλέπουν ή δεν θέλουν να δουν οι αριστεροδεξιοί υποστηρικτές των «δυτικιστών» δημοκρατών ή των «δυτικιστών» δικτατόρων.

-----
Η Global Democratic Revolution ως ιδέα προέρχεται από ρεπουμπλικανικούς κύκλους, γεγονός το οποίο στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό (αρκετοί νόμιζαν πως ρίζα της είναι οι δημοκρατικοί, επειδή συνέχισαν το δόγμα). Ουσιαστικά είναι μια απλοϊκή ψυχροπολεμική ιδέα η οποία έχει διαψευσθεί επανειλημμένως («εξαγωγή»-μεταφύτευση δημοκρατίας, ότι -υποτίθεται πως- συνέβη στη σοσιαλιστική γεωγραφία θα συμβεί και στη μουσουλμανική, τέλος της ιστορίας κ.λπ - Περί εθνικισμού, δημοκρατικής ιδεολογίας -«τέλους της ιστορίας»- του Fukuyama, και χειρισμού της Μέσης Ανατολής από τους ουιλσονιανούς ιδεαλιστές και τους νεοσυντηρητικούς - Ενθυμήσεις: Τι ήταν (;) η "Global Democratic Revolution".). Εάν η κυβέρνηση ή το καθεστώς Μόρσι παρέμενε στην εξουσία, θα υπήρχαν για πρώτη φορά ριζοσπαστικά στοιχεία ή στοιχεία αντιτιθέμενα στο διεθνές σύστημα (ή στοιχεία που τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση) και στις τρεις χώρες που απαρτίζουν το στρατηγικό τρίγωνο της Μέσης Ανατολής. Δηλαδή, τόσο η Τουρκία, όσο η Αίγυπτος και το Ιράν, θα είχαν ισλαμικές κυβερνήσεις. Η επιτάχυνση της πορείας κοινωνικοποίησης του Ιράν στο διεθνές σύστημα έχει τεράστιες συνέπειες και είναι αλλαγή/μεταστροφή επιπέδου δεκαετιών.


II
Οι Έλληνες, νομίζουν πως επειδή τους μπούκωσαν με χρήματα και τους έδωσαν τη δυνατότητα να καταναλώνουν για μια περίοδο, είχαν/έχουν «δημοκρατία». «Δημοκρατία» δεν έχουν ούτε από την άποψη λειτουργίας του κράτους, ούτε από την άποψη εκλογής νέων κομμάτων/ηγεσιών (ο καταναλωτής επιλέγει από το ράφι, η προεπιλογή γίνεται πριν το ράφι). Δεν είναι τυχαίο πως μετά το πέρας του διπολικού συστήματος παντού ξηλώνονται τα παλαιά δίκτυα που είχαν εγκαθιδρυθεί κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου από ανατολικούς και δυτικούς προκειμένου να ελέγχονται τα κράτη-δορυφόροι και μέσω των πολιτικών συστημάτων τους να ευθυγραμμίζονται τα τελευταία με τις διεθνείς επιδιώξεις των μεγάλων. Στην Ελλάδα τα πράγματα παρέμειναν ως είχαν. Όχι απλά δεν άλλαξε τίποτα αλλά συνέχισαν και τα ίδια ακριβώς κόμματα, οδηγώντας μας σε αυτό το χάλι.

Άλλαξε ολόκληρο το διεθνές σύστημα, και στην Ελλάδα δεν άλλαξε τίποτα (παρά μονάχα κάποια περιεχόμενα σε κάποιο κόμμα κ.λπ). Η Ελλάδα για να προχωρήσει χρειάζεται το ξεκαθάρισμα της δικής της Ergenekon και των δικών της δικτύων Gladio, χρειάζεται να αναδειχθεί η οργανική σχέση κομματοκρατικής διαφθοράς με ιδιωτικά συμφέροντά, η διαλεύκανση των υποθέσεων του χρηματιστηρίου και της ζήμενς. Αυτά είναι τα στοιχεία που συντηρούνται και υποβαθμίζουν τα κράτη στο επίπεδο του «τριτοκοσμισμού» (με την κλασική έννοια η οποία πλέον δεν ισχύει). Τα περί «ευρωπαϊκής οικογένειας» και περί «οικονομικού προβλήματος» -μονάχα- από παπαγάλους εγγυώνται τη διαιώνιση αυτή της κατάστασης.

-----
Το εσωτερικό διαπλέκεται με το διεθνές. Για την ανάλυση της δυσμορφίας των πολιτικών συστημάτων και των οικονομιών πολλές φορές δεν αρκεί να κοιτάς μονάχα στο «εσωτερικό» ενός κράτους. Η ειρωνεία είναι πως περιορίζουν το βλέμμα τους στο «εσωτερικό», δηλαδή σκέφτονται καθαρά ενδοκρατικά, αυτοί που θέλουν την υπέρβαση του κράτους!


III
Λίγα χρόνια μετά την διάνοιξη, το έτος 1869, της διώρυγας του Σουέζ, η Κύπρος, το 1878 τίθεται υπό αγγλική διοίκηση ή «προστασία». Ένα χρόνο μετά, το 1879 η Αίγυπτος επίσης τίθεται υπό αγγλική διοίκηση ή «προστασία» (χωρίς ωστόσο να ονομαστεί επίσημα προτεκτοράτο, αυτό θα συμβεί το 1914 για την Αίγυπτο και το 1925 για την Κύπρο). Το 1922 γίνεται η διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Αιγύπτου εξαιρουμένων τεσσάρων τομέων (δώστε προσοχή): της εξωτερικής πολιτικής, των επικοινωνιών, του στρατού (και του αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν).

Το 1954, ο Νάσερ διώχνει τους Άγγλους από τη διώρυγα του Σουέζ, ένα χρόνο μετά, το 1955, ξεκινά ο αντιαποικιακός αγώνας στην Κύπρο. Το 1956 ο Νάσερ εθνικοποιεί τη διώρυγα του Σουέζ, δυο χρόνια μετά, το 1958, η Αίγυπτος και η Συρία ενώνονται σε ένα κράτος με την επωνυμία Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (θυμίζω τη φράση του David Ben-Gurion: Οι Άραβες δεν μπορούν να κάνουν πόλεμο χωρίς την Αίγυπτο ή ειρήνη χωρίς την Συρία). Το 1960, ιδρύεται η Κυπριακή Δημοκρατία. Το 1967 οι Αιγύπτιοι «κλείνουν» την διώρυγα του Σουέζ. Ανεβαίνει η «πρώτη» δικτατορία στην Ελλάδα. Το 1974 οι Αιγύπτιοι «ανοίγουν» τη διώρυγα του Σουέζ. Πέφτει η «δεύτερη» δικτατορία στην Ελλάδα.

-----
Η «χούντα» φανέρωσε πως η ανασφάλεια για τις εξωτερικές σχέσεις, τα στρατηγικά συμφέροντα και τα ζητήματα ασφαλείας μιας μεγάλης δύναμης, μπορεί να επηρεάσει και να αλλοιώσει το πολίτικο εσωτερικό μιας χώρας (δηλαδή πως το διεθνές και το εξωτερικό μπορεί σε περιπτώσεις να διαμορφώνει το εσωτερικό και όχι αντίστροφα). Ήταν προϊόν αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α και χαρακτηριστική περίπτωση των μηχανισμών που στήνονται στα κράτη προκειμένου ένα πολιτικό σύστημα μιας μικρής χώρας να εξυπηρετεί -ή να ευθυγραμμίζεται με- τις ανάγκες και τα συμφέροντα μιας μεγάλης δύναμης. Στις μέρες μας οι μηχανισμοί που επιτελούν αντίστοιχες λειτουργίες είναι διαφορετικής υφής και ποιότητας.