22 Μαΐου 2015

Τρία σύντομα σχόλια.

I

Το Σύμφωνο Συνεργασίας του Ειρηνικού (Trans-Pacific Partnership ή TPP) είναι σημαντικότερο για το μέλλον των Ηνωμένων Πολιτειών και του πλανήτη συνολικά, από ότι η Διατλαντική εμπορική και επενδυτική εταιρική σχέση (Transatlantic Trade and Investment Partnership ή TTIP). Συγκεκριμένα, η Trans-Pacific Partnership (TPP) είναι η σημαντικότερη εμπορική συμφωνία στον πλανήτη. Αυτή είναι η συμφωνία που θα αλλάξει τα παγκόσμια δεδομένα και όχι όπως νομίζουν ορισμένοι, οι οποίοι θεωρούν την Ευρώπη ως το κέντρο της γης, η Transatlantic Trade and Investment Partnership (η οποία έχει και μικρότερες πιθανότητες, όχι απλά ψήφισης, αλλά πραγματοποίησης - MEP vote on US-EU trade deal suspended).

Oι δια/ευρω-ατλαντικές σχέσεις βρίσκονται στο πιο αδύναμο ή «χειρότερο» σημείο τους εδώ και περίπου δύο δεκαετίες. Οι «διαφορές» ή «διαφοροποίησεις» και οι «εντάσεις» που έχουν παρατηρηθεί, με ολοένα και αυξανόμενη συχνότητα κατά τη διάρκεια της μεταδιπολικής περιόδου, από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα και τις αρχές του νέου μέχρι τις μέρες μας, στις σχέσεις Η.Π.Α και Ε.Ε είναι απλά ο προθάλαμος ή η εισαγωγή όσων θα ακολουθήσουν στο μέλλον (εάν λάβουμε ως δεδομένο πως Ε.Ε και Η.Π.Α θα παραμείνουν ενιαίες στο εσωτερικό τους).

Βέβαια, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την στρατηγική την οποία θα επιλέξουν οι Η.Π.Α για τον νέο αιώνα. Γιατί μέχρι στιγμής, δεν έχουν διαμορφώσει μακροπρόθεσμα (τονίζω το μακροπρόθεσμα) πλάνα με βάση τα νέα δεδομένα, παρά πελαγοδρομούν δρώντας ασυνάρτητα (οι Η.Π.Α όντας ενιαίο κράτος δεν έχουν τις δικαιολογίες της Ε.Ε).

Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν, είτε να διαχειριστούν σοφά τις παγκόσμιες αλλαγές και να διαδραματίσουν έναν ρόλο στην μετάβαση -και διαμόρφωση- ενός ασύμμετρα πολυπολικού διεθνούς συστήματος δίχως λανθάνουσα ηγεμονική δομή (κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να το δεχτεί η Κίνα και μια σειρά άλλων κρατών), είτε να είναι απρόσεχτες με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Η διαχείριση της μετά 11ης Σεπτεμβρίου εποχής ήταν καταστροφική για τις Η.Π.Α. Περιθώρια για παρόμοια λάθη, πλέον, δεν υπάρχουν. Η «θολούρα» και η «ασυναρτησία», πάντως, επηρεάζει τη στάση (και την αυτονομία) τόσο του Ηνωμένου Βασιλείου όσο και της Ρωσίας ως προς την Ε.Ε (όσο και τη στάση της Ε.Ε ως προς τις Η.Π.Α).

Φωτογραφία: Οδεύοντας προς το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Πιο ορθά. Προς το όλο και μικρότερο και γηραιότερο σπίτι στο όλο και μεγαλύτερο πλανητικό λιβάδι.


Μουσική υπόκρουση. Η μελωδία της ευτυχίας (The Sound of Music).

II
Ωδή στο παρελθόν του μέλλοντος μας

Ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί: Ζήτω το ΧριστιανοΣοσιαλΔημοκρατικό Ευρωπαϊκό μας Έθνος. Ζήτω η λησμονημένη και ανολοκλήρωτη Επανάσταση της Αγίας ΕλλαδοΓερμανικής -μεταπρατικής και εκσυγχρονίζουσας- ΣοσιαλΔημοκρατίας του Ευρωπαϊκού Έθνους (κατά το Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους). Ζήτω ο Πατήρ του ανεσπέρου Φωτός που στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια εξακτίνωσε το Φως.


Το Φως σου θα ανατείλει, ξανά, σ’ έναν κόσμο βυθισμένο στο σκότος της αγνωσίας και της αμαρτίας των ανθρώπων. Και ο λαός ο καθήμενος εν σκότει θα δει το φως σου το Μέγα. Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ θα φανεί, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατελάβη.

III

Τουρκία εκλογές: Αποτελέσματα ψήφων προερχόμενων από το εξωτερικό ή τι ψήφισαν οι Τούρκοι πολίτες, κάτοικοι εξωτερικού. Στις εκλογές στην Τουρκία θα αναφερθώ αναλυτικά άλλη στιγμή. Άλλωστε υπάρχει το ενδεχόμενο εντός των επόμενων 45 ημερών να ξαναβρεθεί η Τουρκία στις κάλπες. Ότι και αν συμβεί, όμως, η Τουρκία εισέρχεται σε μια περίοδο εσωτερικής αστάθειας.


Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι ανάλογη περίπτωση με το κεμαλικό ρεπουμπλικανικό κόμμα (CHP) στην Τουρκία. Είναι πολιτικά και ιστορικά νεκρό, αλλά ακόμα υπάρχουν πολλοί που το ψηφίζουν -για διάφορους λόγους- και πιστεύουν πως θα «επανέλθει». Τα -περισσότερα- κόμματα που ήταν συστατικά μέρη ή αποτελούσαν τον κορμό των παλαιών δικομματισμών οι οποίοι κυριάρχησαν κατά τη διάρκεια ή σε κάποια φάση του ψυχρού πολέμου και θεμελιώθηκαν επί της δομής του διπολικού συστήματος, καταρρέουν ή θα καταρρεύσουν.

Αυτό βλέπουμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας -σε περίπτωση που δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό- εδώ και δεκαετίες, από την Ινδία μέχρι την Αυστρία και την Αίγυπτο και από την Γαλλία μέχρι την Ιταλία και την Τουρκία.