11 Μαΐου 2015

Χριστιανοδημοκρατία, ορντολιμπεραλισμός και «Ευρώπη». Εισαγωγικό σχόλιο.


Ο Wolfgang Schäuble είναι ορντολιμπεραλιστής (OrdoLiberalism) και χριστιανοδημοκράτης. Όπως έχει επισημανθεί παλαιότερα η σημερινή Ευρώπη είναι δημιούργημα των χριστιανοδημοκρατών. Η χριστιανοδημοκρατία όμως βρίσκεται σε παρακμή. Η ενοποίηση της Γερμανίας σε συνδυασμό με τη διάλυση-αποσύνθεση του μεγαλύτερου ρωμαιοκαθολικού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, της ιταλικής Democrazia Cristiana, οδήγησε στον εκ-προτεσταντισμό τη γερμανικής Christlich Demokratische Union (CDU) και στην απομάκρυνση της από τις ρωμαιοκαθολικές και κορπορατιστικές της βάσεις.

Η δυναμική επιστροφή και επιβολή του ορντολιμπεραλισμού, μπορεί να ιδωθεί ως αποτέλεσμα αυτού του μετασχηματισμού, ο οποίος στόχο έχει την ανάσχεση της χριστιανοδημοκρατικής παρακμής. Ένας εκκοσμικευμένος αλλά συνάμα προτεσταντικός πολιτισμικά Βορράς, επιβάλλει ένα μείγμα πολιτικών ηθικιστικής «λιτότητας» και τεχνοκρατικής διακυβέρνησης σε έναν έναν εκκοσμικευμένο αλλά συνάμα κορπορατιστικό Νότο. Παρά την εκκοσμίκευση τους, οι χώρες και οι κοινωνίες του Βορρά και του Νότου (της δυτικής Ευρώπης) λειτουργούν με πολιτισμικές λογικές και με ηθικά συστήματα τα οποία εν πολλοίς εδράζονται ή απορρέουν από τα χριστιανικά δόγματα. Η εκ-προτεσταντοποίηση και απο-καθολικοποίηση των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων επηρέασε ευρύτερα και τα κοσμικά μη χριστιανοδημοκρατικά «δεξιά» κόμματα.

Η αντίδραση προς αυτό το μείγμα προτεσταντισμού, νεο-γερμανισμού, χριστιανοδημοκρατίας και ορντολιμπεραλισμού μπορεί να έρθει μονάχα από κοσμικά ρεύματα (εθνικισμός, σοσιαλισμός, κοσμικός συντηρητισμός). Όμως πέρα από τη χριστιανοδημοκρατία, σε παρακμή βρίσκεται και η σοσιαλδημοκρατία (η οποία σχεδόν έχει αφομοιωθεί). Εάν δε, συνυπολογίσουμε πως υπήρξε στο παρελθόν διαρκής αντιπαράθεση -στην οποία θα αναφερθώ μελλοντικά- ανάμεσα σε ορντολιμπεραλιστές και νεο-μερκαντιλιστές (και σταθμίσουμε το ζήτημα της κυριαρχίας και της υπερεθνικότητας), έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε γύρω από ποιους άξονες, ανάλογα με το πολιτισμικό υπόβαθρο της κάθε χώρας, συσπειρώνονται δυνάμεις που αντιδρούν στην κυρίαρχη ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων, σε Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και άλλου.

Η πολιτική έχει πολλά περιεχόμενα, μορφές και διαστάσεις. Η οικονομίστικη σκέψη είναι, εν πολλοίς, μια εκ-πτώχευση του ανθρώπινου πνεύματος.

.~`~.