3 Ιουνίου 2015

Σύντομη χιουμοριστική ιστορική αναδρομή μιας επικής διαμάχης.

Η επικών διαστάσεων διαμάχη ανάμεσα σε φιλελεύθερους και μαρξιστές ήταν μια εσωτερική δυτικοευρωπαϊκή διαμάχη (ένας συζυγικός καβγάς) που γεννήθηκε στο γεωγραφικό και πνευματικό τρίγωνο Ηνωμένο Βασίλειο - Γαλλία - Γερμανία μέσω της εσωτερικής (τονίζω το εσωτερικής) αντιπολίτευσης την οποία άσκησε ο μαρξισμός στον φιλελευθερισμό. Ο συζυγικός αυτός καβγάς, η διαμάχη αυτή, πλανητικοποιήθηκε μέσω του διπολικού συστήματος και του ανταγωνισμού ανάμεσα στο «δυτικό στρατόπεδο» με πυρήνα τις Η.Π.Α και το «ανατολικό στρατόπεδο» με πυρήνα την Ρωσία.

Το διπολικό σύστημα και η ιδεολογική αντιπαράθεση ανάμεσα στα δύο αυτά στρατόπεδα ήταν μια φυλακή για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.

Εγκλωβισμένη και «εγκιβωτισμένη» εντός της φυλακής του διπολικού συστήματος, η ανθρωπότητα, αναγκάστηκε να «διαλέξει στρατόπεδο» και να επενδυθεί τις ιδεολογίες αυτές για δικούς της τοπικούς σκοπούς (εκσυγχρονιστικούς, αντιαποικιοκρατικούς, εθνικών ολοκληρώσεων, αλλαγής καθεστώτων κ.λπ). Ήδη από τη δεκαετία του 1970 είχαν αρχίσει οι εξεγέρσεις εντός της φυλακής.

Μόλις η φυλακή, ή πιο ορθά το ανατολικό της μέρος, γκρεμίστηκε, η ανθρωπότητα απελευθερώθηκε και άρχισε να αναπνέει ξανά. Ορισμένοι, βέβαια, τα πρώτα χρόνια της μεταδιπολικής περιόδου, επιχείρησαν να δημιουργήσουν μια νέα φυλακή ή πιο ορθά να επεκτείνουν το δυτικό μισό της γκρεμισμένης (την «άδεια προσθήκης» την επικύρωσαν διανοούμενοι και αλλαγές στο «διεθνές δίκαιο»), προσπαθώντας να εγκλωβίσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα εντός της!

Αυτή θα καταγραφεί ως η πλέον αλαζονική και τραγελαφική απόπειρα πανανθρώπινης εξουσιαστικής επιβολής στην καταγεγραμμένη ιστορία της ανθρωπότητας.

Αφού η ανθρωπότητα είδε και απόειδε, λοιπόν, με τα καμώματα του καλομαθημένου, αριστερο-δεξιού, καντιανο-χεγκελιανού, φιλελευθερο-μαρξιστικού, δυτικο(ευρω)κεντρικού ζεύγους, αποφάσισε να προσπαθήσει να βρει το δρόμο της, συλλέγοντας ότι θεωρούσε γόνιμο από αυτήν την περιπέτεια. Και κάπως έτσι, από την Ινδονησία μέχρι την Σιγκαπούρη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ν. Κορέα μέχρι την Ιαπωνία (η τελευταία το πάλεψε και εντός της φυλακής αλλά ως χωροφύλακας που υποδαυλίζει συναδέλφους), την Κίνα μέχρι την Ινδία, η ανθρωπότητα σιγά, σιγά, βρίσκει τον βηματισμό της.

Στις μέρες μας, μετά από τις περιπέτειες, τους καβγάδες και τα λάθη του παρελθόντος, οι ανταγωνιστές αποφάσισαν να νυμφευθούν και να γίνουν και επίσημα ανδρόγυνο (βέβαια η σχέση τους είναι μίσους και πάθους, και ολίγον ανισοβαρής) περιοριζόμενοι στην κεντρική γεωγραφία από την οποία αρχικά προήλθαν.

Ας ελπίσουμε ότι θα ζήσουν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα.


Μπαίνοντας, βγαίνοντας και ανεβοκατεβαίνοντας στη «Δύση».

Η Ευρωκεντρική ιδεολογία, οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές επιπτώσεις και «Ευρώπη».

Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία. Ένας ιστορικός κύκλος.

Γιατί επικράτησαν οι «φιλελεύθερες δημοκρατίες» στον 20ο αιώνα και τέσσερις Μεγα-Τάσεις που θα καθορίσουν τον 21ο αιώνα.

Για την κύρια «ιδεολογική» διαμάχη των καιρών μας.

Κοινή γνώμη, ιδεολογία και ιστοριογραφία.

Πλανητικός μετασχηματισμός - ιδεολογικά νομιμοποίητικά II.

Γεγονότα και πολεμικές, ιδεολογίες και ερμηνείες από την μη πραγμάτωση της Ουτοπίας στη κρίση του αφηγήματος της εποχής μας και τη μεταβατική πλανητικά περίοδο.