10 Απριλίου 2015

Εαρινή ανθρωποποίηση - η αψιθιά, το στάχυ, ο κρόκος, η μυρτιά και ο νάρκισσος - ο πόνος της Παν Άγιας Κοσμογενής Μάνας, η Δήμητρα, γεώργιον μέγα του Κόσμου, και το Μοιρολόι - πού έδυ σου το κάλλος;... Κόσμε.



Μάνα μου μάνα στο δρόμο μου σπείρανε πέτρα κι αψιθιά. Μάνα μου μάνα τα νιάτα μου γείρανε κάτω απ' τα σπαθιά.



Μάνα μου μάνα
ηλιόλουστη μέρα μου
πότε θα σε βρω...
Μάνα μου μάνα
τον ήλιο σου φέρε μου
πάνω στο σταυρό

*
**
*






κοσμογενής θελξίθος κοσμογυναίκα
ὑπῆρξεν οὐ γενέσθαι γεώργιον μέγα του κόσμου
δικαίον
ην




Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;



*
**
*

Ἡ ζωή, πῶς θνήσκεις; πῶς καί τάφω οἰκεῖς; τοῦ θανάτου τό βασίλειον λύεις δέ καί τοῦ Ἅδου τούς νεκρούς ἑξανιστᾶς



Ὁ ὡραῖος κάλλει
παρά πάντας βροτούς
ὡς ἀνείδεος νεκρός καταφαίνεται
ὁ τήν φύσιν ὠραΐσας τοῦ παντός


Είναι χρεία κάπως να υπάρξ(χ)ει ο-μορφιά και κόσμος ώστε να μην υπάρξ(χ)ει α-κοσμία, α-μορφία και α-σχήμια.

.~`~.