11 Μαρτίου 2015

Περί «λαϊκισμού». Σύντομη αναφορά.


Λαϊκισμός δεν είναι μονάχα ό,τι έχουμε συνηθίσει να ακούμε και να διαβάζουμε εξαιτίας της μετατροπής της λέξης σε καραμέλα. Λαϊκισμός είναι και η κάλυψη-γεφύρωση της αντίφασης ανάμεσα στην αρχή της γενικής ισότητας, την υπαρκτή ανισότητα και τη κυριαρχία μιας ελίτ (ατόμων, κοινωνικών στρωμάτων/τάξεων ή κρατών - ακόμα και περιφερειών) μέσω συνθημάτων. Λαϊκισμός είναι και να εφευρίσκεις ευφυολογήματα προκειμένου να γεφυρώσεις, νομιμοποιώντας, την ταυτόχρονη και παράλληλη ύπαρξη 25% ανεργίας σε ένα κράτος και 5% ανεργίας σε ένα άλλο, την ταυτόχρονη και παράλληλη πτώση του Α.Ε.Π σε ένα κράτος και την άνοδο του Α.Ε.Π σε ένα άλλο, ενώ τα κράτη αυτά λειτουργούν -υποτίθεται- σε κοινό περιβάλλον κανόνων και θεσμών.

Να αποδίδεις όλα τα άθλια και δυσάρεστα στο εσωτερικό μιας μονάδας και όλα τα καταπληκτικά και ευχάριστα στο πλαίσιο και τη δομή μέσα στην οποία λειτουργεί η μονάδα.

Δεν κατέχουν κάποια αποκλειστικότητα στον «λαϊκισμό» οι εθνικιστές, μια χαρά τα πάνε μαζί του και οι ευρωπαϊστές. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον λεγόμενο «εθν(ικ)ολαϊκισμό» και τον «ευρωλαϊκισμό» από ένα σημείο και μετά καθίσταται αυτοτροφοδοτούμενη στο εσωτερικό της χώρας. Πως είναι δυνατόν να εξισώνεται η 5η οικονομία στον πλανήτη με την 55η και ο νάνος (καθώς και ο «εθνικισμός» και ο «λαϊκισμός» του) να «απειλεί» τον γίγαντα, το γνωρίζουμε από παρακαταθήκες που μας παραδόθηκαν (Δημοσθένης, Θουκυδίδης κ.α) καθώς είναι μια παλαιά ιστορία. Εκλογίκευση προς όφελος του ισχυρού.

Οι ετεροβαρείς συγκαλύψεις (και συμβάσεις) υπέρ του ισχυρού είναι αντιδραστικές και ας φέρουν φαινομενικά προοδευτικό μανδύα.

Όλο αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια δεν είναι «εταιρικό πλαίσιο», αλλά πολεμικό πλαίσιο (ασύμμετρος πόλεμος, ψυχολογικός πόλεμος, προπαγάνδα). Κουραστήκαμε. Δεν με ενδιαφέρει να αθωώσω τους δικούς μας. Την άποψη μου για τα υπαρκτά κόμματα και το πολιτικό σύστημα την έχω εκφράσει. Τα ρατσιστικά ντελίρια πάντως (όπως και η γεωπολιτική του εξευτελισμού), δεν ξεκίνησαν από εδώ. Ξεκίνησαν από το εξωτερικό σε μια περίοδο όπου το τρίτο κόμμα των τελευταίων εκλογών ήταν ανύπαρκτο ως κοινωνική και εκλογική δύναμη.

Η γεωπολιτική του εξευτελισμού, ο εξευτελισμός γέννησε την ανάγκη για αξιοπρέπεια (ως θετική έκφραση) και τροφοδότησε τη χυδαιότητα (ως αρνητική έκφραση).

.~`~.