21 Φεβρουαρίου 2015

Εἶπα καί ἐλάλησα, ἁμαρτίαν οὐκ ἒχω. Ηγεμονισμός και κυριαρχία. Μια αναφορά.


Διαχρονικές αιτίες που οδηγούν στους πολέμους, δεν είναι πρώτιστα, ούτε το «κεφάλαιο», το «κράτος» και η «αδικία», ούτε όσα συνεχώς διαβάζουμε σε κείμενα και αρθρογραφίες. Διαχρονικές αιτίες που οδηγούν στους πολέμους, είναι η άνοδος του ηγεμονισμού και η ανισορροπία-ανισοκατανομή κάθε είδους δύναμης. Power begs to be Balanced, είχε γράψει ένας σπουδαίος. Η δύναμη, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα εξισορροπηθεί. Το θέμα είναι τι θα συμβεί μέχρι να εξισορροπηθεί. Ένα όμως είναι σίγουρο. Θα εξισορροπηθεί. Ο θεσμοκεντρισμός και η πολυμέρεια έχουν τα όρια τους. Η δύναμη, μπορεί να περιγραφεί σαν λάβα που διαβρώνει τα πνευματικά θεμέλια και τις λειτουργίες των θεσμών, τους αλλοιώνει, τους μεταλλάσει. Ιστορικά, όποτε αναδύονται ηγεμονισμοί, πάντα (και όταν γράφω πάντα, κυριολεκτώ), αναπτύσσονται αντιηγεμονικές συσπειρώσεις και τάσεις - ανεξάρτητα από το περιεχόμενο και το χαρακτήρα του εκάστοτε ηγεμονισμού.

Εχθρός της Ηγεμονίας είναι η Κυριαρχία.

.~`~.