20 Σεπτεμβρίου 2013

Ευερέθιστες, αλλά αναγκαίες ενθυμήσεις και παρατηρήσεις.


α´
Πολλοί εκτός της χώρας με τα παλιά και νέα όργανα τους στο εσωτερικό της θέλουν να έχουν σε διαρκή διαίρεση τους Έλληνες. Το έκαναν το 22’, το πέτυχαν την δεκαετία του 40’. Σήμερα δεν θα περάσουν. Σ’ αυτές τις ενέργειες συμμετέχει λόγω πολιτικής μικρότητας, εξάρτησης, αγωνίας για την επιβίωση και διατήρηση των απολαβών του, ένα αποτυχημένο δεξιό - κέντρο - αριστερό πολιτικό προσωπικό.

Οι πολίτες πρέπει να είναι προσεκτικοί. Να μην εγκλωβίζονται σε ψεύτικες επιβαλλόμενες από Εξωελλαδικούς και Εξωκοινωνικούς μηχανισμούς διαιρέσεις. Θέλουν επίσης να παρουσιάσουν τους Έλληνες ως φασίστες και ρατσιστές. Η ιστορία και η επιστήμη λέει ότι αυτές είναι ιδεολογίες που δεν άγγιξαν και δεν αγγίζουν τους Έλληνες (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8). Είναι εκτός της παιδείας τους. Οι Έλληνες τις υπέστησαν πολύ περισσότερο από άλλα Έθνη και τις υφίστανται σήμερα.

Επειδή ο φασισμός και ο ρατσισμός και πολλά άλλα, είναι έντονα στοιχεία της δικής τους ιστορικής ταυτότητας, αισθάνονται εκτεθειμένοι, μειονεκτικά, άσχημα. Θέλουν με πολλούς τρόπους να τα αποδώσουν, να τα φορτώσουν και σε εμάς. Η ιστορία και η επιστήμη λέει ότι δεν είμαστε ίδιοι, δεν μοιάζουμε.

β´
Ο νέος ιστορικός κύκλος θέλει διαφανείς, καθαρές και αυθεντικές ταυτότητες. Η Ελλάδα δεν αντέχει τις χειραγωγήσεις και τις ιδεολογίες που είναι ξένες με το Ελληνικό γίγνεσθαι και την Ελληνική Ταυτότητα.

Η νέα πολιτική οφείλει να καθαρίσει αυτό το γκρίζο και ανήθικο τοπίο. Τόσο ο φιλοκεμαλισμός όσο και ο φιλοναζισμός είναι ξένοι με την Ελληνικότητα. Δεν μπορείς να είσαι Αντιρατσιστής και Φιλοκεμαλικός ή Αντικεμαλικός και Φιλοναζιστής ή ανεκτικός προς αυτές τις δύο ιδεολογίες. Σημαίνει ότι δεν δρας σε μια σφαίρα διαφάνειας, Αγοράς, της Πόλης όπως λέω. Σημαίνει ότι σε χειραγωγούν, είσαι ενεργούμενο γκρίζων μηχανισμών εντός και εκτός Ελλάδος. Αυτές οι φυλές είναι ορατές στο δημόσιο τοπίο.

Η Χρυσή Αυγή είναι προϊόν, δημιούργημα του αποτυχημένου δεξιοαριστερού μεταπολιτευτικού, «πολιτικού» λεγόμενου κόσμου. Του βαθέως συστήματος. Δεν θα υπήρχε η Χρυσή Αυγή αν δεν υπήρχαν αυτοί. Την χρησιμοποιούν σήμερα για να νομιμοποιηθούν μετά την πλήρη ηθική, πολιτική απονομιμοποιησή τους. Θέλουν να καθορίζονται ως δημοκράτες σε σχέση με την Χρυσή Αυγή. Δεκαετίες πριν το έκαναν σε σχέση με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Εκσυγχρονιστής ο Σημίτης, Αντιεκσυγχρονιστής ο Χριστόδουλος. Είναι όμως δημοκράτες σε σχέση με την Ελληνική Δημοκρατική Διαλεκτική, την Δημοκρατία στην Ελλάδα; Η πραγματικότητα λέει όχι. Είναι αντιρατσιστές και ανθρωπιστές σε σχέση με τον Κεμαλισμό, τα θύματα του; Όχι είναι απάνθρωποι.

Η μια πλευρά θέλει να χρησιμοποιεί την άλλη ως πλυντήριο της αντιδημοκρατικότητας της.
Είναι μια μέθοδος αυτοσυντήρησης τους.

Αποσιωπούν επίσης ή μάλλον θέλουν να περάσει στην λήθη το γεγονός ότι η Κεμαλολαγνία αποτέλεσε και αποτελεί ιδεολογία του επίσημου αριστεροδεξιού αθροίσματος της πολιτικής και των θεσμών του δορυφορικού Κράτους... Εκπαιδευτικοί θεσμοί, θεσμοί της εξωτερικής πολιτικής, Κόμματα της Αριστεροδεξιάς αποτέλεσαν και αποτελούν γιάφκες αυτού που ονομάζω Αριστεροδεξιό Κεμαλοφασισμό. Επίσης εφημερίδες. Από τις δεξιές φιλοαντλαντικές έως τους ζηλωτές της «Αυγής».

Επί δεκαετίες έχω μια ηθική, ανθρωπιστική και πολιτική σύγκρουση με το Κεμαλορατσιστικό φαινόμενο. Έχουν ψευδαισθήσεις όσοι πιστεύουν ότι θα αποφύγουν την Δημόσια απολογία τους, την καταδίκη τους επειδή προστατεύονται ή επειδή καταφεύγουν σε προστάτες εσωτερικούς και εξωτερικούς ή επειδή κρύβονται.

γ´
Η κατάργηση της Εσωτερικής πολιτικής δημοκρατικής διαλεκτικής και εξέλιξης απέτρεψε την ανάδειξη σοβαρών αντιπολιτευτικών, εναλλακτικών πολιτικών πόλων και ηγεσιών. Το Γερμανικό Μάρκο και το Ευρώ έπαιξαν το ρόλο τους σ' αυτή την αντιδημοκρατική και αντεθνική εξέλιξη. Το δολάριο ήταν πάντα παρόν. Ότι καλό υπήρχε ως πολιτικό κεφάλαιο στη χώρα ενσωματώθηκε και εκφυλίστηκε ή εξορίστηκε... Η χώρα βρέθηκε ακέφαλη, ανοχύρωτη, απροστάτευτη με το πλέον ανίκανο και εκφυλισμένο πολιτικό προσωπικό που είχε ποτέ. Η ανάδειξη των ηγεσιών έγινε δια μέσου μιας σιωπηρής εξωελλαδικής και εξωθεσμικής διαπραγμάτευσης...

Ο πρώτος όμως μεγάλος αγώνας για τους Έλληνες είναι αυτός της εσωτερικής κάθαρσης και ευταξίας. Έχει πρωταρχικά ανάγκη από τους εσωτερικούς απολογισμούς και λογαριασμούς της. Οι καλοί εσωτερικοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς πολίτες... Ο πρώτος εχθρός βρίσκεται εντός των τειχών. Εάν η χώρα, η κοινωνία, η πολιτική κάνει τους εσωτερικούς λογαριασμούς της, στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις, τότε μπορεί να βγει από το βάραθρο και επίσης να δώσει πολλά Ευρωπαϊκά και Οικουμενικά μαθήματα που όπως φαίνεται η σημερινή Ευρώπη και η Οικουμένη τα έχουν πολύ ανάγκη...
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Ελληνική Πολιτική Παιδεία, η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη
Εκδ. Στράβων

δ´
Δεν είναι ο Μαρξισμός, ο Νεοφιλελευθερισμός ή άλλα –ισμός, αναλφάβητα μάλιστα, που βοηθούν να κατανοήσουμε τις πολιτικές μεταλλάξεις, τις γεννοβολίες των 58, των 75 κ.λπ, το φαινόμενο των κομμάτων μη κομμάτων, τις δεξιές και αριστερές γιάφκες.
Είναι η Ελληνική έννοια του τέρατος, της τερατογονίας... που βοηθά στην κατανόηση των αποκρουστικών φαινομένων αλλά και την απελευθέρωση μας από το τέρας. Πριν τον τελικό θάνατο του τέρατος εμφανίζονται διάφορα θνήσκοντα οφιοειδή πλοκάμια του, επίσης μεταλλάξεις, μεταστάσεις του σε νέα τέρατα. Είναι γνωστή η γνώμη μου. Η απελευθέρωση μας προϋποθέτει τον θάνατο του μεταπολιτευτικού τέρατος, των τερατογόνων κυττάρων του, δεξιών και αριστερών.
Δεν εισακούσθηκαν οι προγνώσεις μου το 1996, το 1999, το 1981 ας γίνουν κατανοητές οι σημερινές. Η κληρονομιά μας είναι αυτή του Προμηθέα όχι του Επιμηθέα. Η δεύτερη χαρακτηρίζει τα νήπια, τους ανοήμονες, τους ιδιώτες όχι τους ανθρώπους της Πόλις.

ε´
Η αρχική άρνηση της δεξιάς και Αριστερής μεταπολιτευτικής πολιτικής προς την εθνική μνήμη, η χωριστή πολιτική ως προς την Εθνική διάσταση, μετασχηματίστηκε σταδιακά και εκφυλίσθηκε σε εχθρότητα, με επόμενο στάδιο, αυτό του μεταμορφωτισμού της σε Μισελληνισμό... Κομμάτια της δεξιάς και της αριστεράς υποκατέστησαν τον πατριωτισμό με την αμερικανοσίνη, τον κοσμοπολιτισμό και τον ευρωπαϊσμό. Τελικά δεν ήταν ούτε πατριώτες, ούτε ευρωπαίοι, ούτε κοσμοπολίτες (εδώ είχαμε το κιτς)... Οι αρνητές της εθνικής διάστασης, κρατιστές και νεοφιλελεύθεροι, το επαρχιώτικο μπλόκ, ήταν το υπόστρωμα επάνω στο οποίο περπάτησαν και καλλιεργήθηκαν αυτές οι αλλοιώσεις. Προπονούνταν από τότε για την είσοδο τους στο ΔΝΤ, για το οποίο σήμερα οδύρονται ή κραυγάζουν. Αυτή ήταν πάντοτε η τύχη των επαρχιωτών...
Το ισχυρότερο όμως χτύπημα δέχτηκαν τα πεδία της παραγωγής, της δημιουργίας υλικών και άυλων προϊόντων. Ο μισελληνισμός δολοφονούσε τις διεργασίες επινόησης και σχεδιασμού υλικών και άυλων προϊόντων. Δολοφονούσε το συλλογικό και ατομικό, πολιτισμικό, δημιουργικό φαντασιακό του Έλληνα και το αντικαθιστούσε με αυτό του Χιμπατζή. Το μέτωπο της ηλιθιότητας δεν κατανοεί ότι η δολοφονία του εθνικού, της Ελληνικότητας, προκαλεί τη δολοφονία του κοινωνικού, του παραγωγικού, του δημιουργικού (Συμβολικό Κεφάλαιο). Ότι ο Χιμπατζής, το Τουρκομπαρόκ μπορεί να σου επιτρέπει την κατανάλωση, να σε κάνει φθηνό καταναλωτή σκουπιδιών. Δεν σε κάνει όμως παραγωγό και δημιουργό, μάστορα προϊόντων, αγαθών, καλλιτεχνικών έργων... Οι εγχώριοι δυστυχώς κινούνταν ανάμεσα στη θεολογία, τον επαρχιωτισμό, τα συμπαθητικά όντα της ζούγκλας και το κιτς. Δεν κατανόησαν ακόμη δεξιά και αριστερά -ορισμένοι ντροπαλά το εξομολογούνται- ότι το δίλημμα είναι Ελληνικότητα ή Γορίλες και Χιμπατζούδες και πολλά άλλα προϊόντα της παγκοσμιοποίησης. Δεκαετίες πριν μίλησα για τα χαρακτηριστικά «πορτορικανοποίησης» της χώρας και το τουρκομπαρόκ...
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Ελληνική Πολιτική Παιδεία, η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη
Εκδ. Στράβων


.~`~.
Για περαιτέρω ιχνηλάτηση και πληρέστερη προοπτική

*
*
*
*