30 Σεπτεμβρίου 2012

Το ἅλας τῆς γῆς ή περί της Αγίας και Ομοούσιου και Αδιαίρετου Παραλόγου Τριάδας του Δυτικοεκκοσμικευμένου Λόγου... Άκου δυτικέ ευρωκεντριστή ή «δυτικο» «μετα»χριστιανικό εργαλειοπαραγωγικό εκτεχνικευμένο αστικό μηχανόζωο! του Qui Laborat, Orat... τα αυτογνωσιακά Ομοούσια.


I

η ιδεολογία είναι πάντα πιο αδύναμη από τις κοινωνικές δυνάμεις που τυχαίνουν να είναι το όχημα της
και που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις αξίες της.
Leszek Kołakowski

Τι σόι άνθρωπος είναι αυτός που άλλαξε κατεύθυνση στη γνώση για να υποδουλώσει, σε βιομηχανική κλίμακα, τη ζωή στον θάνατο;
Jean-François Mattéi

.~`~.

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;
Ιδού -το έσχατο ερώτημα που μπόρεσε να θέσει η φωτισμένη νεωτερικότητα και- ο Άνθρωπος του Λόγου (με λ κεφαλαίο).

Ίσως θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι προσέφεραν στο ποίμνιο τους τα κοσμικά συστήματα πίστης, που έγιναν παγκόσμιες θρησκείες και κρατικές -αλλά όχι μόνο- ιδεολογίες προσδίδοντας στο κράτος ηθικό περιεχόμενο, που παγίωσαν νέες ιεραρχίες και θεσμούς, εξυπηρέτησαν νέα συμφέροντα και φορείς και καθαγίασαν ορισμένες κοινωνικές σχέσεις. Οι ψευδοεπιστημονικές αξιώσεις οικουμενικής ισχύος τους και ο κοσμικός καλβινισμός και λουθηρανισμός τους σε συνδυασμό με τις μονιστικές ή δυϊστικές κεκαλυμμένες θεολογίες τους (πολιτικές, οικονομικές, ψευδοβιολογίζουσες) και την εργασία ως ουσία του ανθρώπου για την Πρόοδο της Ανθρωπότητας (η φράση αυτούσια από τον Αγών του κ.κ. Hitler) που είναι και η ίδια η σωτηρία του, θεμελιώνονται όλες σε επιστημονικοφανείς εκκοσμικευμένές θεωρίες της Πτώσης από τον κήπο της Εδέμ (είτε οικονομικές, είτε ψυχολογίκοβιολογίζουσες), στη δημιουργία του ''νέου ανθρώπου'' και στην αναμονή του ερχομού της Δευτέρας Παρουσίας ή της παρούσας εμπειρίας του Millennialismου-Χιλιασμού.
Ίσως θα πρέπει να δούμε πως συνεισέφεραν στη κυριαρχία «της» Δύσης (που αυτοβαυκαλίζεται πως τάχα μου θέλει να σώσει την ανθρωπότητα με τον εξοργιστικό ηθικίστικο ψευδοανθρωπισμό της) και στην επέκταση της, που αλλιώς ονομάζεται και «Εποχή των Φώτων» ή «Διαφωτισμός» (''προοδευτικός'' και ''αντιδραστικός'', λαϊκός και ελιτίστικος) η οποία εποχή δεν ήταν παρά η συνέχεια του Χριστιανισμού με άλλα μέσα -άλλους κυρίαρχους φορείς και αντίστροφα πρόσημα.
Το κλίμα πάντως ήδη έχει διαμορφωθεί για να γίνει επιβεβαίωση κατ' όπιν εορτής της νέας Πτώσης από τη βασιλεία του Λόγου -του δυτικού Ανθρώπου. Μετά τη κατάλυση «του» -''ανολοκλήρωτου''- Διαφωτισμού (που σχετίζεται με τη κατάλυση της ισχύς των φορέων του και την ''ανολοκλήρωτη'', ατέλευ(τη)τη μεσσιανική αποστολή του λευκού δυτικού που αποτελεί την τελευταία παραλλαγή της αίσθησης της ευθύνης του) «η» Ανθρωπότητα ,δηλαδή η ονομασία που έχει επιλέξει ο κυρίαρχος, «ο» δυτικός για τον εαυτό του, θα περιπαίσει στο Χάος, γεγονός που θα είναι η επιβεβαίωση του πόσο καλή και αγία ήταν η προηγούμενη ''κατάσταση'' -δηλαδή κυριαρχία.

Πάντως «ο Διαφωτισμός» μέσω της Εποχής του -που είναι ευρύτερη από αυτόν- φανέρωσε την ουσία του
οδηγώντας μας ν' αναρωτηθούμε και να επιλέξουμε ανάμεσα σε:

27 Σεπτεμβρίου 2012

Πλανητικός μετασχηματισμός -εισαγωγικά περί «γεωκεντρικής τεχνολογίας» και «εθνοκεντρικής πολιτικής», παγκοσμιοποίησης και μη αναστρεψιμότητας της, διεθνικών οργανισμών, πολυεθνικών επιχειρήσεων και εθνών-κρατών.


Οι διεθνείς εταιρίες έχουν κηρύξει προφανώς ιδεολογικό πόλεμο στο «απαρχαιωμένο» έθνος-κράτος... Η κατηγορία ότι ο υλισμός, ο εκσυγχρονισμός και ο διεθνισμός είναι η νέα φιλελεύθερη θρησκεία της εταιρικής κεφαλαιοκρατίας είναι έγκυρη. Η επίπτωση είναι σαφής, το έθνος-κράτος ως μια πολιτική μονάδα δημοκρατικής λήψης αποφάσεων πρέπει, προς όφελος της «προόδου», να παραδώσει τον έλεγχο στις νέες εμπορικές μίνι-δυνάμεις...
Karl Levitt, ''The Hinterland Economy'' Canadian Forum 50 (July-August 1970): p, 163.

Ενώ η δομή της πολυεθνικής εταιρίας είναι μια σύγχρονη έννοια σχεδιασμένη να καλύψει τις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, το έθνος-κράτος είναι μια πολύ παλιομοδίτικη ιδέα και άσχημα υιοθετημένη για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του παρόντος σύνθετου κόσμου μας.
George W. Ball, ''The Promise of the Multinational Corporation'' Fortune, June 1, 1967, p. 80

Αυτές οι δύο δηλώσεις,

25 Σεπτεμβρίου 2012

Προς -δήθεν μη επαναλαμβανόμενη, «προοδευτική» ευρωκρατική- γνώσιν...


Η μέχρι θανάτου υπεράσπιση όσων μεγάλων και σπουδαίων έχουν ως τώρα κατακτηθεί, η αξιοποίηση τους, η οργάνωση της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Ευρώπης... όλα αυτά εκ πρώτης όψεως θα ήταν ικανά να αποτελέσουν έναν σαφή και συγκεκριμένο στόχο, ένα πρόγραμμα που θα συσπείρωνε γύρω του οπαδούς και θα δημιουργούσε συναίνεση, αν δεν συνέβαινε σε αυτήν ακριβώς την πολιτική αποστολή η Γερμανία να αποδεικνύεται τόσο αποφασιστικά και αμετακίνητα κατώτερη από το έργο που έχει να επιτελέσει.

Η εμφατική απόφαση των Γερμανών να οργανώσουν την Ευρώπη ιεραρχικά, σαν μια πυραμίδα με τη Γερμανία στην κορυφή, είναι γνωστή σε όλους... Σε όλες τις χώρες, ακόμη και σ' αυτές που έως χτες κρατούσαν μια μάλλον σαφή αντιγερμανική στάση, δεν έλειπαν οι πολιτικές προσωπικότητες και τα ρεύματα που ήταν έτοιμα να παραδεχτούν... ότι τα εθνικά κράτη έπρεπε να δώσουν τη θέση τους σε πολύ μεγαλύτερες πολιτικές οντότητες... Έτσι η έννοια της ιεραρχικής οργάνωσης της Ευρώπης δεν ήταν από μόνη της απαράδεκτη.

Όμως αυτό που εντυπωσιάζει όποιον έρθει σε επαφή με τους Γερμανούς είναι καθαρά η μηχανική και υλιστική τους αντίληψη για την ευρωπαϊκή τάξη. Γι' αυτούς, οργάνωση της Ευρώπης σημαίνει να αποφασίζουν πόσο απ' αυτό ή από εκείνο το ορυκτό πρέπει να παραχθεί και πόσοι εργάτες πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Δεν τους περνά από το μυαλό ότι καμιά οικονομική τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να ισχύσει αν δεν βασίζεται σε μια πολιτική τάξη και ότι, για να κάνεις τον Βέλγο ή τον Βοημό εργάτη να δουλέψει, δεν αρκεί να του υποσχεθείς έναν ορισμένο μισθό... (Ι)

Δεν θα τίθεται βέβαια ζήτημα κάποιο τιποτένιο κρατίδιο να παρεμποδίζει την ευρωπαϊκή ειρήνη με ειδικά αιτήματα ή ειδικές απαιτήσεις - σε τέτοια περίπτωση θα του υπενθυμίζεται πολύ κοφτά ποια είναι τα καθήκοντα του μέσα στην Ευρώπη. (ΙΙ)

-------------------------------------------------------------------------------------------------
(Ι) «Την άνοιξη του 1942 ένας νεαρός Ιταλός διπλωμάτης ονόματι Λουτσόλλι γύρισε στην πατρίδα του μετά από ενάμιση χρόνο υπηρεσία στην πρεσβεία του Βερολίνου. Η πρώτη του δουλειά στη Ρώμη ήταν να καταγράψει τις σκέψεις του... Όταν επέστησαν την προσοχή του Μουσολίνι στο μνημόνιο του, σχολίασε ότι ''δεν είχε διαβάσει τίποτα τόσο σημαντικό και επιβλητικό εδώ και πολύ καιρό''» μας γράφει ο Mark Mazower περιγράφοντας το χωρίο που διαβάσατε από το βιβλίο του ''Σκοτεινή Ήπειρος: Ο Ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας''.

(ΙΙ) «ομιλία του εξέχοντος ραδιοφωνικού σχολιαστή Χανς Φρίτσε, σχεδόν σίγουρα κατ' εντολή του Χίτλερ, όταν η ήττα των Ρώσων φαινόταν σίγουρη» ομοίως από το ίδιο βιβλίο.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Η οικονομία της αγοράς γεννήθηκε στην Άγγλία, αλλά οι αδυναμίες της δημιούργησαν πιο τραγικές επιπλοκές στην ηπείρωτική Ευρώπη. Για να καταλάβουμε τον γερμανικό φασισμό, πρέπει να επιστρέψουμε στην ρικαρντιανή Αγγλία...
Στην ουσία, οι φιλελεύθεροι δεν κατάφεραν πουθενά να επανεδραιώσουν την ελεύθερη επιχείρηση... Αποτέλεσμα των προσπαθειών τους ήταν η εδραίωση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και παράλληλα η εδραίωση του διαφόρων μορφών φασισμού, όπως χαρακτηριστικά συνέβη στην Αυστρία. Ο σχεδιασμός, η ρύθμιση και ο έλεγχος τους οποίους ήθελαν να αποκλείσουν ως απειλές για την ελευθερία, χρησιμοποιήθηκαν κατόπιν από τους δηλωμένους εχθρούς της ελευθερίας, για την ολοσχερή κατάργησή της. Η νίκη του φασισμού κατέστη αναπόφευκτη, επειδή οι φιλελεύθεροι παρεμπόδισαν όλες τις μεταρρυθμίσεις που περιελάμβαναν σχεδιασμό, ρύθμιση και έλεγχο. (ΙII)

Η προσκόλληση στις βρετανικές αντιλήψεις περί ελευθερίας ήταν ανάμεικτη με μια δυσπιστία απέναντι στους «πλουτοκράτες» του Σίτυ του Λονδίνου, οι οποίοι υπερασπιζόμενοι τον χρυσό κανόνα και το laissez-faire, είχαν καταδικάσει μεγάλο μέρος της ηπείρου στην ύφεση, χωρίς να μπορούν να βρουν μια διέξοδο...
Έκτοτε έχει συζητηθεί πολύ ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν οι κυβερνήσεις. Οι περισσότερες ακολούθησαν τη συμβατική σοφία, που έλεγε να σφίξουν οι ζώνες, να περισταλούν οι δημόσιες δαπάνες και όλοι να περιμένουν ώσπου να ξαναποκτήσουν εμπιστοσύνη οι επενδυτές... Τα αδιέξοδα της νομοθετικής εξουσίας δημιούργησαν ένα ρεύμα υπέρ της ενδυνάμωσης της εκτελεστικής... (IV)

-------------------------------------------------------------------------------------------------
(ΙII) Karl Polanyi εν έτη 1944 στο βιβλίο του Ο μεγάλος μετασχηματισμός. Εκδ. Νησίδες

(ΙV) Mark Mazower - Σκοτεινή Ήπειρος: Ο Ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας (1998). Εκδ. Αλεξάνδρεια.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Συμπληρωματικά στη παρατήρηση του Λουτσόλλι «ότι καμιά οικονομική τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να ισχύσει αν δεν βασίζεται σε μια πολιτική τάξη» να προσθέσω τα λόγια του «neoliberal» Joseph Nye, σε περίπτωση που κάποια ή κάποιος σκεφτεί πως οι σκέψεις του Ιταλού διπλωμάτη είναι ξεπερασμένες ή εξαρτώνται από συγκεκριμένη ιδεολογική τοποθέτηση:

Έχει γίνει της μόδας να λέγεται ότι ο κόσμος μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει περάσει από την εποχή της πολιτικής ισχύος στην εποχή της γεωοικονομίας. Τέτοιου είδους κλισέ δείχνουν ελλειπή και στενόμυαλη ανάλυση.
Η πολιτική και η οικονομία συνδέονται.

Τα διεθνή οικονομικά συστήματα εδράζονται στην διεθνή πολιτική τάξη.
Joseph Nye

.~`~.

24 Σεπτεμβρίου 2012

Και ο Κομφούκιος αποκρίθηκε...


Άκουσε ο Κομφούκιος να λένε:

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουμε στην κατοχή και την εξουσία μας ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Φαίνεται να είναι κάποιο σχέδιο της θείας Πρόνοιας να εξαφανίσει τα άλλα έθνη και να μεγαλώσει και να ισχυροποιήσει το δικό μας. Υπάρχει σπουδαίος λόγος να πιστέψουμε ότι ο Θεός θα μεταφέρει την αυτοκρατορία του κόσμου από την Ευρώπη στην Αμερική. Αυτή είναι η τελευταία μεγάλη αυτοκρατορία που σκοπεύει να δημιουργήσει, πριν τα βασίλεια του κόσμου απορροφηθούν στο βασίλειο του Χριστού.
Emmons Nathaniel
(Gos never forsakes his people, σ. 179-180. In volume 5 of Works, Evols, Boston, Gongregational Board of Publication, 1862)

Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι αυτή η φυλή, αν δεν απολέσει την ζωντάνια της από το αλκοόλ και τον καπνό, είναι προορισμένη να εξουσιάσει πιο αδύναμες φυλές, να αφομοιώσει άλλες και να χειραγωγήσει, να πλάσει τις υπόλοιπες, μέχρις ότου, με κάθε αληθινή και σημαντική έννοια, θα έχει αγγλοσαξονοποιησει την ανθρωπότητα;
Ήδη η αγγλική γλώσσα εμπλέη θρησκευτικών ιδεών, έχοντας συγκεντρώσει τις καλύτερες σκέψεις όλων των εποχών, είναι ο καλύτερος πράκτορας του χριστιανικού πολιτισμού σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή επηρεάζει τα πεπρωμένα και διαμορφώνει το χαρακτήρα της μισής ανθρωπότητας.
Josiah Strong
(Our Country, ed. Jurgen Herbst, 1891, reprint, Cambridge, Belknap Press of University Harvard Press, 1963)

Εμείς οι Αμερικανοί είμαστε εκκεντρικοί εκλεκτοί άνθρωποι -το Ισραήλ της εποχής μας. Εμείς μεταφέρουμε την κιβωτό των ελευθεριών στην ανθρωπότητα. Ο Θεός προκαθόρισε και η ανθρωπότητα περιμένει σπουδαία πράγματα από τη φυλή μας...
Μ' εμάς, σχεδόν για πρώτη φορά στην ιστορία της γης, ο εθνικός εγωισμός είναι φιλανθρωπία χωρίς όρια' όταν κάνουμε κάτι καλό για την Αμερική, ευεργετούμε όλη την ανθρωπότητα.
Herman Melville
(White-Jacket or The World in a Man-of-War, 1850, reprint, Oxford University Press)

Και ο Κομφούκιος αποκρίθηκε:
Όταν το Τίποτα προσποιείται το Πάν,
το Κενό προσποιείται το Πλήρες,
η Ένδεια προσποιείται την Ευμάρεια,
δύσκολο να υπάρξει άνθρωπος με σταθερότητα.

.~`~.

23 Σεπτεμβρίου 2012