14 Νοεμβρίου 2012

Η μνημοσύνη και η λήθη της ελιάς.


Τα δημιουργήματα του ανθρώπου από τσιμέντο και ατσάλι, οι δρόμοι και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις δε διαθέτουν το προαιώνιο κάλλος ή τις μυστικιστικές διαστάσεις που είχε η ελιά για τους μεσογειακούς λαούς: Όπως το ότι η ελιά είναι ένα μονίμως καταπράσινο δέντρο σε ένα ζεστό κλίμα' ότι διαθέτει τεράστιες αναγεννητικές δυνάμεις' ότι μπορεί να αναπτυχθεί σχεδόν παντού χωρίς διαρκείς φροντίδες ή μεγάλες ποσότητες νερού και λιπάσματος' ότι ζει για πολλά χρόνια' ότι οι καρποί της παρέχουν τα πάντα, από καύσιμη ύλη και μαγειρικό λάδι μέχρι τροφή - ο συνδυασμός όλων αυτών των παραμέτρων περιβάλλει το δέντρο με ένα σχεδόν θρησκευτικό δέος που αντιστοιχεί στην αδιαμφισβήτητη χρησιμότητα του, τόσο στις μέρες μας όσο και στο παρελθόν.

Αυτή η επιβλητική διάσταση της εξηγεί για ποιο λόγο υπήρχε ο μύθος για την υποτιθέμενη άφθαρτη ελιά που είχε φυτρώσει στην Ακρόπολη, αλλά και γιατί στο αρχαίο δράμα το δέντρο εξυμνείται ως σύμβολο της Αττικής.

Η ελιά, με άλλα λόγια, ήταν ένας εμβληματικός στόχος, γεμάτος συμβολισμούς.

Victor Davis Hanson


*
**
*


*
**
*


.~`~.