16 Οκτωβρίου 2012

Για την «ειρηνική», δηλαδή ηθική και οικονομική, τυραννία των δαρβινιστών της -ηθικής και οικονομικής- «φυσικής» επιλογής.


Η διαφθορά και η κατάπτωση σε προσωπικό, κοινωνικό και κρατικό επίπεδο, μόνο στη συνείδηση ενός απόγονου του Αυγουστίνου, του Λούθηρού και του Galton, ενός ανθρώπου ενοχικού, που κηρύσσει τους ανθρώπους αμαρτωλούς, λόγω κάποιας κοσμικής ή μη πτώσης, μπορεί να δικαιολογήσει και να νομιμοποιήσει την εθνική και εργασιακή «ειρηνική», δηλαδή ηθική και οικονομική, τυραννίκη δαρβινογενοκτονία που συντελείται. Η δική τους διαφθορά, οδηγεί στην αποδοχή και νομιμοποίηση της τυραννίας, αν όχι στην ίδια τους τη μετάλλαξη -λόγω της συμμετοχής τους σε κάποιου είδους «ειρηνικής», δηλαδή ηθικής και οικονομικής, «φυσικής» επιλογής- σε τυράννους. Άλλωστε κάτι τέτοιο μπορεί να το θεωρούν ακόμα και «πρόοδο», μέσα από τη συμμετοχή τους -επιτέλους- στο δίκαιο των κυρίων. Αυτοί οι δαρβινιστές.

Μέσω της νομιμοποίησης από την πλευρά τους της «τιμωρίας», όλοι αυτοί, φανερώνονται...
...και το φανέρωμα ανασύρει στο φως, από το σκότος της λήθης, την αλήθεια τους.

...από την αρπακτική βαρβαρότητα περάσαμε
στη βαρβαρότητα της υποταγής και της παραίτησης
και ξανά πίσω στην αρπακτική βαρβαρότητα...

.~`~.