30 Σεπτεμβρίου 2012

Το ἅλας τῆς γῆς ή περί της Αγίας και Ομοούσιου και Αδιαίρετου Παραλόγου Τριάδας του Δυτικοεκκοσμικευμένου Λόγου... Άκου δυτικέ ευρωκεντριστή ή «δυτικο» «μετα»χριστιανικό εργαλειοπαραγωγικό εκτεχνικευμένο αστικό μηχανόζωο! του Qui Laborat, Orat... τα αυτογνωσιακά Ομοούσια.


I

η ιδεολογία είναι πάντα πιο αδύναμη από τις κοινωνικές δυνάμεις που τυχαίνουν να είναι το όχημα της
και που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις αξίες της.
Leszek Kołakowski

Τι σόι άνθρωπος είναι αυτός που άλλαξε κατεύθυνση στη γνώση για να υποδουλώσει, σε βιομηχανική κλίμακα, τη ζωή στον θάνατο;
Jean-François Mattéi

.~`~.

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;
Ιδού -το έσχατο ερώτημα που μπόρεσε να θέσει η φωτισμένη νεωτερικότητα και- ο Άνθρωπος του Λόγου (με λ κεφαλαίο).

Ίσως θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι προσέφεραν στο ποίμνιο τους τα κοσμικά συστήματα πίστης, που έγιναν παγκόσμιες θρησκείες και κρατικές -αλλά όχι μόνο- ιδεολογίες προσδίδοντας στο κράτος ηθικό περιεχόμενο, που παγίωσαν νέες ιεραρχίες και θεσμούς, εξυπηρέτησαν νέα συμφέροντα και φορείς και καθαγίασαν ορισμένες κοινωνικές σχέσεις. Οι ψευδοεπιστημονικές αξιώσεις οικουμενικής ισχύος τους και ο κοσμικός καλβινισμός και λουθηρανισμός τους σε συνδυασμό με τις μονιστικές ή δυϊστικές κεκαλυμμένες θεολογίες τους (πολιτικές, οικονομικές, ψευδοβιολογίζουσες) και την εργασία ως ουσία του ανθρώπου για την Πρόοδο της Ανθρωπότητας (η φράση αυτούσια από τον Αγών του κ.κ. Hitler) που είναι και η ίδια η σωτηρία του, θεμελιώνονται όλες σε επιστημονικοφανείς εκκοσμικευμένές θεωρίες της Πτώσης από τον κήπο της Εδέμ (είτε οικονομικές, είτε ψυχολογίκοβιολογίζουσες), στη δημιουργία του ''νέου ανθρώπου'' και στην αναμονή του ερχομού της Δευτέρας Παρουσίας ή της παρούσας εμπειρίας του Millennialismου-Χιλιασμού.
Ίσως θα πρέπει να δούμε πως συνεισέφεραν στη κυριαρχία «της» Δύσης (που αυτοβαυκαλίζεται πως τάχα μου θέλει να σώσει την ανθρωπότητα με τον εξοργιστικό ηθικίστικο ψευδοανθρωπισμό της) και στην επέκταση της, που αλλιώς ονομάζεται και «Εποχή των Φώτων» ή «Διαφωτισμός» (''προοδευτικός'' και ''αντιδραστικός'', λαϊκός και ελιτίστικος) η οποία εποχή δεν ήταν παρά η συνέχεια του Χριστιανισμού με άλλα μέσα -άλλους κυρίαρχους φορείς και αντίστροφα πρόσημα.
Το κλίμα πάντως ήδη έχει διαμορφωθεί για να γίνει επιβεβαίωση κατ' όπιν εορτής της νέας Πτώσης από τη βασιλεία του Λόγου -του δυτικού Ανθρώπου. Μετά τη κατάλυση «του» -''ανολοκλήρωτου''- Διαφωτισμού (που σχετίζεται με τη κατάλυση της ισχύς των φορέων του και την ''ανολοκλήρωτη'', ατέλευ(τη)τη μεσσιανική αποστολή του λευκού δυτικού που αποτελεί την τελευταία παραλλαγή της αίσθησης της ευθύνης του) «η» Ανθρωπότητα ,δηλαδή η ονομασία που έχει επιλέξει ο κυρίαρχος, «ο» δυτικός για τον εαυτό του, θα περιπαίσει στο Χάος, γεγονός που θα είναι η επιβεβαίωση του πόσο καλή και αγία ήταν η προηγούμενη ''κατάσταση'' -δηλαδή κυριαρχία.

Πάντως «ο Διαφωτισμός» μέσω της Εποχής του -που είναι ευρύτερη από αυτόν- φανέρωσε την ουσία του
οδηγώντας μας ν' αναρωτηθούμε και να επιλέξουμε ανάμεσα σε:

Νταχάου, Γκούλαγκ ή Χιροσίμα;
Κατά βάθος αυτές οι τρεις επιλογές έχουν ένα κοινό σημείο που φανερώνει την ουσία τους.

Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς...
Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου...
(Κατά Ματθαίον ε' 13, 14)

*
**
*

Όταν το Τίποτα προσποιείται το Πάν,
το Κενό προσποιείται το Πλήρες,
η Ένδεια προσποιείται την Ευμάρεια,
δύσκολο να υπάρξει άνθρωπος με σταθερότητα.
Κομφούκιος

II

...γίνεται λίγο-πολύ δεκτό εκ προοιμίου ότι κανένας Ανατολίτης δεν μπορεί να ξέρει τον εαυτό του με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να τον ξέρει ο Οριενταλιστής, όλα αυτά τα οράματα της Ανατολής καταλήγουν εν τέλει να στηρίζονται για τη συνοχή τους στο ίδιο το πρόσωπο, τον θεσμό ή τον λόγο στον οποίο ανήκουν.
Edward W. Said

*
ή αλλιώς ο πολιτισμός του Ορθού Λόγου.

...γίνεται λίγο-πολύ δεκτό εκ προοιμίου ότι κανένας που δεν κατέχει και δεν έχει τη φώτιση του Ορθού Λόγου δεν μπορεί να ξέρει τον εαυτό του με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να τον ξέρει ο κατέχων τον Ορθό Λόγο, όλα αυτά τα οράματα του Ορθού Λόγου καταλήγουν εν τέλει να στηρίζονται για τη συνοχή τους στο ίδιο το πρόσωπο, τον θεσμό ή τον λόγο στον οποίο ανήκουν.

*

...ανάμεσα στον δέκατο όγδοο και τον εικοστό αιώνα, ο ηγεμονισμός των κυρίαρχων μειοψηφιών, τον οποίο εξέθεσαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς, αλλά και ο ανθρωποκεντρισμός που αποσυναρμολόγησε ο Φρόυντ, πηγαίνουν χέρι-χέρι με τον ευρωκεντρισμό στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, και ιδίως σ' έκεινες που αφορούν άμεσα τους μη ευρωπαϊκούς λαούς [μην ξεγελιέστε, και εμείς σε αυτούς ανήκουμε... απλά από ''σχισματικοί'' και ''θηλυπρεπείς'', για όσους έχουν μελετήσει το Βυζάντιο, γίναμε ''τεμπέληδες'']...
Μεταμορφώνει το «αντικείμενο» που μελετά σε έναν Άλλο, σε σχέση με τον οποίο το υποκείμενο που τον μελετά παρουσιάζεται σαν να ήταν υπερβατικό.
Anouar Abdel-Malek

Η κοινωνική επιστήμη ήταν ευρωκεντρική σε όλη τη διάρκεια της θεσμικής ιστορίας της, από τότε δηλαδή που φτιάχτηκαν τμήματα που δίδασκαν κοινωνικές επιστήμες μέσα στα πανεπιστημιακά συστήματα...
Στην πραγματικότητα, οι διάφοροι κλάδοι της κοινωνικής επιστήμης εντοπίζονταν σε συντριπτικό βαθμό, τουλάχιστον μέχρι το 1945, σε πέντε μόλις χώρες -Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία και Η.Π.Α. Αλλά ακόμα και σήμερα, παρά την παγκόσμια εξάπλωση της κοινωνικής επιστήμης ως δραστηριότητας, οι κοινωνικοί επιστήμονες παραμένουν, στη μεγάλη τους πλειονότητα ευρωπαίοι.
Όταν ο Δυτικός πολιτισμός θέλησε να μεταμορφωθεί σε Πολιτισμό σκέτο, χρησιμοποιώντας τον Διαφωτισμό για να μετουσιώσει τις καπιταλιστικές αξίες σε εγκόσμιες οικουμενικές αξίες, ήταν σίγουρος ότι είχε με το μέρος του όχι μόνο τον Θεό και την ιστορία, αλλά και όλους τους ορθολογικούς ανθρώπους (με το οποίο εννοούσε τις ελίτ ολόκληρου του συστήματος, φυσικά και της περιφέρειας του), και ότι αν δεν τους είχε σήμερα, θα τους είχε αύριο [και συνεχίζει ο συγγραφέας σε παραπομπή: ''από αυτή την άποψη ο μαρξισμός ήταν το κατεξοχήν παιδί του Διαφωτισμού'']
Immanuel Wallerstein

...όπως η απαρχή των Νέων Χρόνων συνέπεσε χονδρικά με την απαρχή της παγκόσμιας κυριαρχίας της Ευρώπης, έτσι και το τέλος τους συνέπεσε με το τέλος της κυριαρχίας αυτής. Οι Νέοι Χρόνοι δεν ήσαν απλώς φαινόμενο ευρωπαϊκό, αλλά είχαν περιεχόμενο ευρωκεντρικό, τόσο κοσμοθεωρητικά όσο και οικονομικοπολιτικά.
Παναγιώτης Κονδύλης

...ορισμένες διεθνικές σχέσεις είναι παγκόσμιας και όχι μόνο περιφερειακής σημασίας, αλλά ο σκοπός τους δεν είναι να προάγουν την ολοκλήρωση της παγκόσμιας κοινωνίας ως συνόλου αλλά μάλλον την ολοκλήρωση μιας κυρίαρχης κουλτούρας... Είναι γνωστό ότι ο σκοπός των πολυεθνικών εταιριών, των μεγάλων ιδρυμάτων και των επιστημονικών και επαγγελματικών συλλόγων, των οποίων η έδρα είναι σε προηγμένες καπιταλιστικές χώρες, και ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι να προάγουν ένα είδος ολοκλήρωσης που θα συνδέει τις κοινωνίες εκείνων των προηγμένων χωρών και τις ελίτ των φτωχών χωρών' όμως ο σκοπός τους είναι επίσης η διεύρυνση της κοινωνικής και πολιτικής απόστασης μεταξύ των προηγμένων κοινωνιών και των φτωχών κοινωνιών και μεταξύ των εκσυγχρονισμένων ελίτ και των κοινών ανθρώπων στις φτωχές χώρες.
Hedley Bull

Οι ριζοσπάστες παγκοσμιοποιητές, όπως και οι συντηρητικοί, είναι μυθοπλάστες που χρησιμοποιούν τα σύγχρονα μαζικά μέσα ενημέρωσης και τις επικοινωνίες και τα συνέδρια, για να δημιουργήσουν πολύπλοκες άμυνες γύρω από τις βασικές δομές της πολιτικής και πνευματικής κυριαρχίας...
Η ανάγκη για περιφερειακή ενίσχυση είναι αληθινή όχι τόσο για τον κόσμο ως σύνολο αλλά για τα δύο τρίτα του που είναι φτωχά και διαιρεμένα. Το υπόλοιπο ένα τρίτο είναι καλά οργανωμένο και μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να κινητοποιηθεί τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά παρά τις συγκρούσεις ισχύος και τους ιστορικούς ανταγωνισμούς.
Rajni Kothari

‘Όταν λέμε απλά πως ο Οριενταλισμός ήταν μια εξορθολογίκευση της αποικιοκρατικής εξουσίας, παραβλέπουμε, σε πόσο μεγάλο βαθμό η αποικιοκρατία έχει δικαιολογηθεί εκ των προτέρων μάλλον παρά εκ των υστέρων. Γιατί ο Οριενταλισμός είναι θεμελιωδώς ένα πολιτικό δόγμα, το οποίο η Δύση θέλησε και το επέβαλε στην Ανατολή, επειδή η Ανατολή ήταν πιο αδύναμη από τη Δύση.
Κάθε τέτοιο συνοπτικό όραμα είναι θεμελιωδώς συντηρητικό, και παρατηρήσαμε... πως στην ιστορία των ιδεών της Δύσης σχετικά με την Εγγύς Ανατολή, όλες αυτές οι ιδέες αυτοσυντηρήθηκαν, παρ’ όλα τα τεκμήρια που τις ανασκεύαζαν. (Μάλιστα, μπορούμε να πούμε πως τούτες οι ιδέες παράγουν οι ίδιες τα τεκμήρια που αποδεικνύουν την εγκυρότητα τους).
Edward W. Said

Όποιος δεν θέλει να είναι το φερέφωνο του ισχυρού, δεν πρέπει και να αποδέχεται την εικόνα που επιβάλλει ο ισχυρός για τον εαυτό του.
Παναγιώτης Κονδύλης

Αναφερόμενος ο Feyerabend στο γεγονός πως το 1964 για πρώτη φορά επιτράπηκε σε Μεξικανούς, Αφροαμερικανούς και Ινδιάνους να σπουδάσουν στο Berkeley όπου δίδασκε από το 1958:

Τι ευκαιρία για έναν προφήτη που ψάχνει οπαδούς! Τι ευκαιρία, μου είπαν οι ορθολογιστές φίλοι μου, να συμβάλει κάποιος στην επέκταση του ορθού λόγου και την ανάπτυξη του ανθρώπου! Τι θαυμάσια ευκαιρία για ένα νέο διαφωτισμό! Ένιωθα πολύ διαφορετικά...
Ποιος ήμουν εγώ που θα ‘λεγα σ’ αυτόν τον κόσμο πως και τι να σκέφτεται; Δε γνώριζα τα προβλήματα τους αν και ήξερα ότι είχαν πολλά. Δεν ήμουν εξοικειωμένος με τα ενδιαφέροντα τους, τα αισθήματα τους, τους φόβους τους, αν και ήξερα ότι διψούσαν να μάθουν... Οι πρόγονοι τους είχαν αναπτύξει δικούς τους πολιτισμούς, εκφραστικές γλώσσες, αρμονικές απόψεις για τη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους, ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Ότι απέμεινε απ΄ αυτά αποτελεί μια ζωντανή κριτική στις τάσεις διαχωρισμού, ανάλυσης, εγωκεντρισμού που υπάρχουν στη Δυτική σκέψη. Οι πολιτισμοί αυτοί έχουν να επιδείξουν σημαντικά επιτεύγματα σ’ αυτό που σήμερα λέμε κοινωνιολογία, ψυχολογία, ιατρική, εκφράζουν πρότυπα ζωής και δυνατότητες ανθρώπινης ύπαρξης. Κι όμως, ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν με το σεβασμό που τους άξιζε, εκτός από πολύ λίγους’ γελοιοποιήθηκαν και αντικαταστάθηκαν, σαν να ήταν κάτι αυτονόητο, από τη θρησκεία της αδελφικής αγάπης και κατόπιν από τη θρησκεία της επιστήμης, ή παροπλίστηκαν από μια ποικιλία ''ερμηνειών''... Πολλά λέγονται για ελευθερία και φυλετική ισότητα... Ισότητα σήμαινε ότι τα μέλη διαφορετικών φυλών και πολιτισμών είχαν τη θαυμάσια ευκαιρία να συμμετέχουν στις μανίες του λευκού ανθρώπου, είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν στην επιστήμη του, την τεχνολογία του, την ιατρική του, την πολιτική του... Το έργο λοιπόν -κι αυτό ξεκαθαρίστηκε τότε μέσα μου- ήταν το έργο ενός εξευγενισμένου, πολύ εκλεπτυσμένου δουλεμπόρου. Και τέτοιος δεν ήθελα να γίνω.
Paul Feyerabend

Ο Husserl θεωρεί ως βασική αιτία για την κυριαρχία του δυτικού πολιτισμού την αλλαγή -που επιφέρει αυτός- στη παραδοσιακή αυτοαντίληψη (Selbstverstandnis) άλλων πολιτισμών προς την κατεύθυνση της αυτοαντίληψης του δυτικού ανθρώπου.

III

Τη δεκαετία του 1880 ο σκοτσέζος νομικός του φυσικού δικαίου James Lorimer εξέφρασε το ορθόδοξο δόγμα της εποχής, όταν έγραψε ότι η ανθρωπότητα διαιρείτο στην πολιτισμένη ανθρωπότητα, στη βάρβαρη ανθρωπότητα και στην πρωτόγονη ανθρωπότητα.
Η πολιτισμένη ανθρωπότητα περιελάμβανε τα έθνη της Ευρώπης και της Αμερικής, που είχαν το δικαίωμα πλήρους αναγνώρισης τους ως μέλη της διεθνούς κοινωνίας. Η βάρβαρη ανθρωπότητα περιελάμβανε τα ανεξάρτητα κράτη της Ασίας -την Τουρκία, την Περσία, το Σιάμ, την Κίνα και την Ιαπωνία-, που είχαν δικαίωμα σε μερική αναγνώριση. Και η πρωτόγονη ανθρωπότητα ήταν η υπόλοιπη, που ήταν απόβλητη από την κοινωνία των κρατών, αν και είχε δικαίωμα «φυσικής και ανθρώπινης αναγνώρισης».
Παρεπιμπτόντως αξίζει να σημειώσουμε ότι η διάκριση του Lorimer είναι στην πραγματικότητα η ίδια με εκείνη που κάνουν οι κοινωνικοί επιστήμονες σήμερα, όταν κάνουν διάκριση ανάμεσα στις σύγχρονες κοινωνίες, στις παραδοσιακές και στις πρωτόγονες.
Hedley Bull

Παρατηρείστε πως στις μέρες μας η ''βάρβαρη'' ανθρωπότητα σηκώνει κεφάλι απέναντι στην ''πολιτισμένη''...
Τα θεμέλια των δικαιωμάτων και της ισχύος της ''πολιτισμένης'' ανθρωπότητας έχουν ''αυτοθεμελιωθεί'' γερά όμως...

Έχει μπλέξει άσχημα το ανθρώπινο γίγνεσθαι, οι ταπεινοί άνθρωποι που έχουν συνείδηση της θνητότητας τους, με τον Δυτικό Άνθρωπο -που θέλησε να είναι πέρα και πάνω από το θνητό ανθρώπινο γένος. Ο Θεός-Βασιλεύς του' που μιλά στο όνομα του και του δίνει τα δικαιώματα του.
אמן‎
To aliquem ex hominum communicate exterminare έγινε hors l' humanite (εκτός -εχθρός της- ανθρωπότητας).

*

Ζούμε ακόμα εντελώς στη χριστιανική εποχή, και ακριβώς εκείνοι που θυμώνουν περισσότερο μαζί του, είναι αυτοί που τον «ολοκληρώνουν» με τον περισσότερο ζήλο.
Max Stirner

Αυτό είναι το μεγάλο, το στενόχωρο πρόβλημα, στο οποίο έχω αφιερώσει τον περισσότερο χρόνο μου: η ψυχολογία των «βελτιωτών» της ανθρωπότητας.
Friedrich Nietzsche

οι ιδέες ούτε νικούν ούτε νικιούνται, παρά η νίκη ή η ήττα τους εκπροσωπεί συμβολικά την επικράτηση ή την καθυπόταξη ορισμένων ανθρώπινων υπάρξεων.
Παναγιώτης Κονδύλης

*

«Πέρσης; Πέρσης; Εκπληκτικό! Μα, πως μπορεί κανείς να είναι Πέρσης;»

Ένας Ευρωπαίος που τον έλεγαν
Charles-Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu

*

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΓΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ

Οφείλεις
ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΔΥΤΙΚΟΣ
(ένας πολύ συγκεκριμένος ''δυτικός'' όμως)

.~`~.

Χαίρε! «δυτικο»
«μετα»χριστιανικό εργαλειοπαραγωγικό
εκτεχνικευμένο
αστικό μηχανόζωο!
του
Qui Laborat, Orat...

Ο μελλοθάνατος VY Canis Majoris (Μεγάλου Κυνός) σε χαιρετά...


Όταν το Τίποτα προσποιείται το Πάν,
το Κενό προσποιείται το Πλήρες,
η Ένδεια προσποιείται την Ευμάρεια,
δύσκολο να υπάρξει άνθρωπος με σταθερότητα.

Κομφούκιος

.~`~.